Content feed Comments Feed
    “சுதந்திரமென்பது மனிதனின் ஆத்மார்த்மான தவிர்க்க முடியாத ஒரு தேவை, அது எட்டப்படும் வரை மனிதனின் ஒவ்வொரு துளி இரத்தத்திலும் அதற்கான வேட்கை செறிந்து கிடக்கும்”

முதல் மாவீரர் லெப். சங்கரின் உருவப்படம் வல்வெட்டியில் இன்று திறப்பு!.

வல்வெட்டித்துறை: உடுப்பிட்டி பிரதான வீதியில் வன்னிச்சி அம்மன் கோயிலடியில் அமைந்துள்ள, முதல் மாவீரர் லெப்.சங்கர் எனப்படும் சத்தியநாதனின் சிலை அமைந்திருந்த இடத்தில், இன்று மாலை மணிக்கு அகல் விளக்கு ஏற்றப்பட்டு சத்திய நாதனின் உருவப் படம் திறந்து வைக்கப்படவுள்ளது.

1982 ம் ஆண்டு நவம்பர் 27 தாயகத்தின் முதல் வித்து 2ம் லெப்ரினன்ட் சங்கர் சத்திய நாதன் இந்தியாவில் தலைவர் மடியில் சாய்ந்தான் அந்த நாளே மாவீரர் நாளாக பிரகடனப்படுத்தப்பட்டது 1989ம் ஆண்டு நவம்பர் மாதம் 27ம் நாளை முதலாவது தமிழீழ மாவீரர் நாளாகத் தமிழீழம் உணர்வார்ந்த நிலையில் கடைப்பிடித்தது. அன்றிலிருந்து தமிழீழத்தின் மிகப் பெரிய நிகழ்வாக, எழுச்சியாக, புனிதமாக உணர்வார்ந்த நிகழ்வாக தமிழீழ மாவீரர் நாள் மக்களால் கடைப்பிடிக்கப்பட்டு வருகிறது.

மாவீரர் வாரத்தின் தொடக்க நாளான இன்று 1989 ம் ஆண்டு இந்த காலப்பகுதியில் நிகழ்ந்த சம்பவம் ஒன்று இங்கு பதியப்படுகின்றது.

1989 ம் ஆண்டு ஐப்பசி மாதம் முதல்வாரம் அளவில் இரண்டு போராளிகள் அந்த குளிர்கால கும் என்ற இருட்டிலும் கூட வீட்டை ஒருவாறு தேடி கண்டுபிடித்து வந்து சேர்ந்து விட்டனர். எங்குமே இந்திய அமைதி காக்கும்படை என்ற பெயரில் இந்திய ஆக்கிரமிப்பு இராணுவம் அதற்கிடையே காட்டிகொடுப்போர்கள், துணை இராணுவ குழுக்கள் என நிறைந்திருந்திருந்தது தேசம். இரண்டு போராளிகளில் ஒருவர் எமது ஊர்காரர் மற்றவர் முல்லை மாவட்டம் என சொன்னார் ஆனால் இடம் சொல்லவில்லை. ஒருவர் சந்திரன் மற்றவர் பெயர் ஞாபகம் இல்லை. சந்திரன் அரைகாற்சட்டையும் சேட்டும் மற்ற போராளி சாரம் கையில் டோர்ச் லைட் ஆனால் ஆயுதம் எதுவும் கைகளில் இல்லை களைத்து விழுந்தடித்து வந்தவர்கள் எனது அப்பாவையும் அம்மாவையும் தான் சந்திக்கவேண்டும் என கேட்டனர்.

நான் அவர்களை எங்கள் வீட்டிற்கு உள்ளேயே இருக்க சொல்லிவிட்டு குசினிக்குள் இருந்த அம்மா அப்பா ஆகியோரை கூப்பிட்டு கொண்டு வந்து அவர்கள் முன் விட்டேன் ஆச்சரியம் எதுவும் இல்லை ஏனென்றால் அவ்வளவு நெருக்கடிக்குள்ளும் கிழமைக்கு இரண்டு தடவை போராளிகள் வந்து போவார்கள் ஆகையால் அம்மா கேட்டார் என்ன ஐய்யாக்கள் இந்த நேரம் ஏதும் பிரச்சினையோ என்று சி..சீ அப்படி ஒண்டும் இல்லை அம்மா இந்த கடிதத்தை உங்களிட்ட கொடுக்க சொன்னவை அண்ணையின்ர இடத்தில் இருந்து வந்தது. சரி நாங்கள் போவிட்டு வாறம் என்றனர்.

அவசரப்படவேண்டாம் ஏதாவது சாப்பிடுங்கோ அல்லது தேத்தண்ணியாவது குடிச்சிட்டு போங்கோ என்றார் அம்மா. அப்பா சொன்னார் இந்த இருட்டுக்க எங்க போகப்போறியள் மழையும் இருட்டு கட்டி கிடக்கு என்றார். ஆனால் அவர்கள் இல்ல இல்ல நாங்கள் போகவேண்டும் என அடம்பிடித்தனர்; சென்றனர். ஆனால் ஏன் அடம் பிடித்தார்கள் என்பது எனக்கு அடுத்த நாள் தான் எனக்கு தெரிந்தது. அத்தோடு எங்கள் வீட்டில் அழுகை ஒலியும் கேட்கவே அயலவர்கள் வீட்டில் கூடிவிட்டனர்.

அந்த கடிதம் இதுதான் அதாவது ஒரு தபால் அட்டை பருமனில் சிவப்பு ரோஜா படத்தின் அருகே ஊன்றப்பட்ட துப்பாக்கி அதில் மாவீரர் நாள் 1989 கார்த்திகை 27 என அச்சிடப்பட்ட எழுத்துக்கள் என நினைக்கின்றேன். ஆனால் அடுத்த பக்கத்தில் எழுதப்பட்டவைதான் எம்மை எல்லோரையும் எனது குடும்பம் அனைவரையும் தூக்கிவாரிப்போட்டது. ஆம் அதில் எழுதப்பட்டு இருந்தது என்னவென்றால் மேஜர் ———– குடும்பத்தினருக்கு என எழுதப்பட்டு இருந்தது. ஆம் அன்றுதான் எங்கள் சகோதரன் வீரச்சாவு உறுதிப்படுத்தப்பட்ட உத்தியோகபூர்வமாக தெரிவிக்கப்பட்ட நாள்.

அதற்கு முன்னர் மேஜர் —– வீரமரணம் என செய்தி வந்தது ஆனால் எவரும் உறுதியாக சொல்லவில்லை என்பதால் அடிக்கடி வரும் வதந்திகள் என்றே வீட்டில் நினைத்தார்கள் ஏனென்றால் எப்போ வீரமரணம்? எந்த சண்டையில்? நாள்? நேரம்? என்ன நடந்தது? என்ற எந்தவிபரமோ அல்லது வித்துடலோ எங்கே அடக்கம் செய்தது என்ற விபரமோ சொல்லவில்லை ஆகையால்தான் வதந்தி என நாம் இருந்துவிட்டோம்.

ஆனால் வதந்தி அல்ல உண்மை 1989 ம் ஆண்டு பங்குனி மாதம் 3ம் திகதி நித்திகை குளத்தில் நடந்த மோதலில் வீரமரணம் அடைந்திருந்தார் மேஜர் —– அவர்கள். தமிழீழ தேசிய தலைவருக்கு மெய்பாதுகாவலராக இருந்தவர்களில் இவரும் ஒருவர். இந்த காலப்பகுதியில் இந்தியப்படையினரால் ஒப்பரேசன் செக்மேற் 3 என்ற நடவடிக்கையினை முறியடித்து தாக்கிய சமரில் வீரச்சாவு அடைந்தார். இவரின் வித்துடலும், இவருடன் வீரச்சாவடைந்த ஏனைய போராளிகளினதும் வித்துடல்களும் தலைவர் முன் நிலையில் தேசிய தலைவரின் முகாம்களில் ஒன்றான (பின் நாளில் கமல் பேஸ்) மணலாற்று காட்டுப்பகுதியில் விதைக்கப்பட்டது.

ஆம் முதலாவது தமிழீழ மாவீரர் நாள் நினைவு கூரப்படுவதற்கு முன்பாகவே எமக்கு இந்த விடயம் அனைத்தும் தெரிந்தது. இதனால் எனது அம்மா கட்டாயம் நான் என் பிள்ளை புதைக்கப்பட்ட இடத்தை பார்க்கவேண்டும் என அடம்பிடித்தார். இதனால் 1989 நவம்பர் மாதம் அளவில் சில போராளிகள் வந்து வடமராட்சியில் இருந்து எம்மை அழைத்து சென்றனர். முல்லைதீவு வரை சென்றோம் எங்குமே இந்திய இராணுவம் நின்றாலும் அதைப்பற்றி யாரும் பொருட்படுத்தவில்லை. நாம் முல்லைத்தீவு வரை பஸ் இல் பயணம் செய்து பின்னர் அளம்பில் பகுதி கடற்கரையில் ஒரு தென்னம் தோட்ட பகுதிவரை ஒரு கன்ரர் வானில் சென்றோம். இரண்டு நாள் அங்கு தங்கி இருந்தபின்பு ஒரு பச்சை நிற டற்சன் பிக் அப் வாகனம் வந்து எம்மை அழைத்து சென்றது நீண்ட தூரம் சென்றபின்பு ( இரவு) ஒரு முகாமுக்குள் நுழைந்தோம். பின்னர் அங்கு போராளிகள் எமக்கு தே நீர் தந்தார்கள். அதன்பின்னர் போராளிகள் சொன்னார்கள் இனிதான் கவனமாக இருக்கவேண்டும் என்றார்கள். ஏனென்றால் ஆபத்து நிறைந்ததும், குன்றும் குழியும்,சேரும் சுரியும், மழை நீரும் அதேவேளை கும் என்ற இருட்டும் எனது பெற்றோருக்கு பயத்தினை ஏற்படுத்தினாலும் மகனின் இடத்தை பார்க்கவேண்டும் என்ற வீச்சும், போராளிகள் பக்கத்தில் இருந்ததாலும் பயம் கலைந்தது. 05 அல்லது 06மணித்தியாலம் கழிந்து அந்த முகாமை அடைந்தோம்.

அங்கு மண்குவியலால் கல்லறைகள் அமைக்கப்பட்டு இருந்தது. மழைவெள்ளத்தில் அவை கரைந்தும் இருந்தது. ஒவ்வொரு மாவீரர்களது தலைமாட்டிலும் ஒரு தடி நாட்டப்பட்டு இருந்தது அதில் ஒரு பலகை துண்டில் சிவப்பு பெயின்ற் இனால் ஒவ்வொருவரது பேரும் எழுதப்பட்டு இருந்தது. டோர்ச் வெளிச்சத்தில் ஒவ்வொன்றாக பார்த்துகொண்டிருந்தோம் இதே நேரம் எனது தம்பி (போராளி) சொன்னான் அம்மா அண்ணாவின்ர 7வதாக இருக்கு பாருங்கோ என்றான் ஆம் மேஜர் —– என்ற பெயர் எழுதப்பட்டு இருந்தது. குந்தியிருந்து எல்லா மாவீரர்களது பெற்றோர்கள் போலவும் மண்ணில் அடித்து, நெஞ்சில் அடித்து கதறி அழுதார்கள் எனது பெற்றோர். பூக்கள் தூவினோம்.மெழுகுவர்த்தி ஏற்றினோம். எல்லோரும் கவனமா இருங்கோ பிள்ளையள் என்ற எனது பெற்றோரின் எச்சரிக்கையோடு அந்த இடத்தை விட்டு புறப்பட்டோம். ஒரு கிழமை பயணத்துடன் எங்கள் முதலாவது தமிழீழ மாவீரர் நாளை நினைவு கூர்ந்து மணலாற்று காட்டில் இருந்து புறப்பட்டோம் புறப்படும் போது எமது சகோதரர் விதைக்கப்பட்ட வீடியோ பிரதியினையும் தந்தார் எனது இளைய சகோதரர்.

அந்த வீடியோ கொப்பியினை வீட்டிற்கு கொண்டுவந்து எங்களூரில் டி.வி வைத்திருக்கின்ற ஒருவரிடம் சென்று அதனை போட்டு பார்த்தோம். அதில் பெற்றோ மாக்ஸ் வெளிச்சத்தில் கிடங்கு வெட்டி வரிசையாக அதே உடுப்புடன் வீரர்கள் விதைக்கப்படுவதும் அதனை வீடியோ பிடிப்பதனையும்பார்க்கும் போது அதிசயமாக இருந்தது சண்டை உக்கிரமாக நடந்த வேளையிலும் கூட தேசியத்தலைவர் அவர்களுடன் கேணல் சங்கர் அண்ணா, கேணல் கிட்டண்ணா, பிரிகேடியர் சொர்ணம் அண்ணா, மேஜர் சோதியா அக்கா ஆகியோர்கள் இறுதிவரை நின்று 07 மாவீரர்களுக்கும் மண் தூவி வீரவணக்கம் செலுத்தியிருந்தார்கள். அதே போன்றுதான் முள்ளிவாய்க்கால் இறுதி போரிலும் வீரச்சாவடைந்த போராளிகளும் மக்களும் அப்படியே புதைக்கப்பட்டதும் வணக்கம் செலுத்தியதனையும் ஒப்பீடு செய்து பார்க்கின்றேன்.

எங்கள் வீரர்களுக்கு, எங்கள் காவல் தெய்வங்களுக்கு அவர்கள் புதைக்கப்பட்ட இடத்திற்கு சென்று சுதந்திரமாக வீர வணக்கம் செலுத்தும் நாள் இனி எப்போது வரும்? வரவேண்டும். வரும்.

மாவீரர் வாரம் இன்று ஆரம்பம்!

பதிந்தவர்: தம்பியன்

தமி­ழர்­க­ளின் உரி­மைக்­காக போராடி வீரச்­சா­வ­டைந்த வீர­ம­ற­வர்­களை நினை­வு­கூ­ரும் மாவீ­ரர் நினை­வேந்­தல் வார நிகழ்­வு­கள், தமி­ழர் தாய­க­மான வடக்கு, கிழக்­கி­லும், தமி­ழர்­கள் வாழும் புலம்­பெ­யர் தேசங்­க­ளி­லும் உணர்­வெ­ழுச்­சி­யு­டன் இன்று ஆரம்­ப­மா­கின்­றன.

தமி­ழர்­க­ளின் உரி­மைக்­காக போராடி வீரச்­சா­வ­டைந்த வீர­ம­ற­வர்­களை நினை­வு­கூ­ரும் மாவீ­ரர் நினை­வேந்­தல் வார நிகழ்­வு­கள், தமி­ழர் தாய­க­மான வடக்கு, கிழக்­கி­லும், தமி­ழர்­கள் வாழும் புலம்­பெ­யர் தேசங்­க­ளி­லும் உணர்­வெ­ழுச்­சி­யு­டன் இன்று ஆரம்­ப­மா­கின்­றன.

சுமார் 8 ஆண்­டு­க­ளின் பின்­னர் இந்த ஆண்டு மாவீ­ரர் வாரம் தாயக மண்­ணில் மீண்­டும் புதுப்­பொ­லி­வு­டன் சுடர்­விட ஆரம்­பித்­துள்­ளது.தமி­ழர்­க­ளின் ஆயு­தப் போராட்­டம் 2009 ஆம் ஆண்டு முள்­ளி­வாய்க்­கா­ லில் மௌ னித்த பின்­னர் மாவீ­ரர் நினைவேந்­தல் வாரத்தை வடக்கு, கிழக்­கில் தமிழ் மக்­கள் பகி­ரங்­க­மாக நினை­வு­கூ­ர­மு­டி­யாத நிலமை ஏற்­பட்­டி­ருந்­தது.

7 வரு­டங்­க­ளின் பின்­னர் கடந்த வரு­டம் முதல் மாவீ­ரர் நாள் நினை­வேந்­தல் வடக்கு, கிழக்­கில் தமி­ழர் தாய­கத்­தில் பகி­ரங்­க­மாக நினை­வு­கூ­ரப்­பட்­டது. யாழ்ப்­பா­ணம், கிளி­நொச்சி, முல்­லைத்­தீவு, வவு­னியா, மன்­னார் ஆகிய வடக்­கி­லுள்ள 5 மாவட்­டங்­க­ளி­லும் மற்­றும் திரு­கோ­ண­ மலை, மட்­டக்­க­ளப்பு, அம்­பாறை ஆகிய கிழக்­கி­லுள்ள 3 மாவட்­டங்­க­ளி­லும் மாவீ­ரர் நினை­வேந்­தல் வாரம் இம்­முறை உணர்­வெ­ழுச்­சி­யு­டன் இன்று ஆரம்­ப­மா­கின்­றது.

இதற்­காக வடக்கு, கிழக்கு மாகா­ணங்­க­ளில் அமைந்­துள்ள மாவீ­ரர் துயி­லும் இல்­லங்­கள் பொது­மக்­க­ளால் துப்­பு­ரவு செய்­யப்­பட்­டடு வரு­கின்­றன.அதே­வேளை, வடக்கு, கிழக்­கின் பொது­வான இடங்­க­ளி­லும் மாவீ­ரர் நினை­வேந்­தல் வார நிகழ்­வு­கள் இன்று பகி­ரங்­க­மாக ஆரம்­ப­மா­க­வுள்­ளன.

தமி­ழீழ விடு­த­லைப்­பு­லி­கள் அமைப்­பி­லி­ருந்து தமி­ழர்­க­ளின் உரி­மைக்­காக தமி­ழீழ இலட்­சி­யத்­துக்­கா­கப் போர்க்­க­ள­மாடி வீரச்­சா­வ­டைந்த மாவீ­ரர்­களை நினை­வு­கூ­ரு­வ­தற்­காக நவம்­பர் மாதம் 21ஆம் திக­தி­யி­லி­ருந்து 27ஆம் திக­தி­வரை மாவீ­ரர் நினை­வேந்­தல் வாரம் கடைப்­பி­டிக்­கப்­பட்டு வரு­கின்­றது.

தமி­ழர் தாய­கத்­தி­லும், புலம்­பெ­யர் தேச­மெங்­கும் இன்று ஆரம்­ப­மா­கும் மாவீ­ரர் நினை­வேந்­தல் வாரம் எதிர்­வ­ரும் 27ஆம் திகதி நடை­பெ­றும் முதன்மை நிகழ்­வு­டன் முடி­வ­டை­யும்.

யாழ். மணல்காட்டு பிரதேசத்தைச் சேர்ந்த சிறுமியொருவரை பாலியல் வல்லுறவு செய்த குற்றச்சாட்டில் குற்றவாளியாக இனங்காணப்பட்ட நான்கு பிள்ளைகளின் தந்தைக்கு 15 ஆண்டுகால கடூழிய சிறைத் தண்டனை விதித்து யாழ்.மேல் நீதிமன்ற நீதிபதி மாணிக்கவாசகர் இளஞ்செழியன் தீர்பளித்துள்ளார்.

கடந்த 2012 ஆம் ஆண்டு ஜீலை மாதம் மணல்காட்டு பிரதேசத்தை சேர்ந்த 16 வயதினை விட குறைந்த பெண் பிள்ளையை கற்பழித்திருந்தார் என்ற குற்றச்சாட்டில் நான்கு பிள்ளைகளின் தந்தையான விக்டர் அருந்தவராஜா (47) என்பவர் எதிரியாக பெயர் குறிப்பிடப்பட்டிருந்தார்.

யாழ்.மேல் நீதிமன்றில் இடம்பெற்ற குறித்த பாலியல் வல்லுறவு வழக்கில் அரச சட்டவாதியான நாகரட்ணம் நிஷாந், குறித்த எதிரிக்கு எதிராக குற்றச்சாட்டுக்கள் நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளதாக குறிப்பிட்டார். அத்துடன் குறித்த நபர் துஷ்பிரயோகத்திற்கு உட்படுத்திய சிறுமி கர்ப்;பமாகியதில் நான்கு வயதில் பெண் குழந்தை ஒன்றும் உள்ளது.

எனவே ஒரு சிறுமியை பாலியல் துஷ்பிரயோகம் செய்து அப் பெண்ணின் வாழ்க்கையை வீணடித்து கர்ப்பவாதியாக்கிய குறித்த எதிரிக்கு சட்டப் புத்தகத்தில் உள்ள அதியூட்ச தண்டனை வழங்க வேண்டும் என மன்றில் குறிப்பிட்டிருந்தார்.

இதனை தொடர்ந்து குறித்த நபருக்கு 15 ஆண்டுகால கடூழிய சிறைத் தண்டனையும், 30 ஆயிரம் ரூபா தண்டப்பணமும் கட்டத்தவறின் 18 மாத கடூழிய சிறையும், பாதிக்கப்பட்ட பெண்ணுக்கு 6 இலட்சம் ரூபா நஷ்ட ஈடும் கட்டத்தவறின் 18 மாத கடூழிய சிறைத் தண்டனையும் விதித்து யாழ்.மேல் நீதிமன்ற நீதிபதி மாணிக்கவாசகர் இளஞ்செழியன் தீர்ப்பளித்தார்.

இதயம் ஒரு கோவில்! (ஜீ உமாஜி)

பதிந்தவர்: தம்பியன்

“இதயம் ஒரு கோவில்..” - பாடல் ஒலிக்க ஆரம்பித்தது.

உச்சஸ்தாயியில் ஆரம்பிக்கும் ஆலாபனையில், எஸ்.பி.பி.யின் குரல் அப்படியே கீழே இறங்கி வரும்போது சாரல் தெறிப்பதுபோல ஒரு உணர்வு. அப்படியே வேகம் குறைந்து தாலாட்டுவதுபோல சீராகப் போகும். பாடல் முழுவதும் சிறு சந்தோஷமும், ஒரு புத்துணர்ச்சியும் இழையோடியபடி இருக்கும். ஒருவேளை எனக்கு மட்டும் அப்படியிருக்கிறதோ என்னவோ. எனக்கு நினைவு தெரிந்து கேட்ட முதல் பாடல். அதிகமாகக் கேட்ட பாடல். அதனால்தானோ என்னவோ அந்தப் பாடலுக்கென்று தனியாக சில குணங்கள் இருப்பதாகத் தோன்றுகிறது.
இந்தப்பாடல் எப்போதும் எனக்குப் பிரத்தியேகமானதாகவே இருப்பதை உணர்கிறேன். தனிமையில் மட்டுமே கேட்க விரும்புகிறேன். இந்தப்பாடல் எப்போதும் என்கூடவே இருந்ததுபோல, என்னைச் சூழ்ந்திருந்தது போல ஓருணர்வு. முன்பள்ளி சென்றபோதும், முதன்முதலாக பாடசாலை சென்றபோதும் அந்தப்பாடல் கூடவே காற்றில் வந்திருக்கிறது.

முதன்முறை விடிகாலைப் பொழுதில் ஊரை விட்டுச் சென்றபோது முதல்நாள் காலைப்பொழுதில் கேட்ட பாடலாக இருந்தது. திரும்பி வந்து உடைந்த வீட்டைத் திருத்தத் தொடங்கிய அந்த முதல்நாளில் அதே பாடல்தான் ஒலித்திருக்க வேண்டும். மறுபடியும் தொண்ணூறாம் ஆண்டில் நிரந்தரமாக ஊரைவிட்டுப் பிரிந்த அந்தக் கடைசி நாளின் காலைப் பொழுதிலும் நிச்சயமாக ‘இதயம் ஒரு கோவில்’ தான் முதற்பாடலாக ஒலித்திருக்க வேண்டும்.

தாய்நிலம் விட்டுப் பிரிந்தபின் அவ்வளவாகக் கேட்க வாய்க்கவில்லை. எப்போதாவது கேட்க நேரும்போதெல்லாம் சடுதியாக என் சொந்தமண்ணுக்கு, பால்யகாலத்துக்கு அழைத்துச் சென்றுவிடும். அதற்காகவே பின்னிரவு நேரங்களில், என் அறையை மட்டும் நிறைக்கும் மெல்லிய சத்தத்தில், கண்களை மூடிக் கேட்டபடியே நினைவுகளில் மூழ்கிக் கிடந்திருக்கிறேன்.

இப்போதும் அப்படித்தான். சொந்தமண்ணில், பலவருடப் பிரிவால் ஒருவருக்கொருவர் அந்நியமாகிப் போய்விட்ட எனக்கும், எங்கள் வீட்டுக்குமான உறவினைப் பரிச்சயம் செய்துகொள்வதுபோல ஹெட் செட்டை மாட்டி பாடலைக் கேட்கத் தொடங்கியிருந்தேன்.

இந்தப்பாடல் ஒலிக்கும் போதெல்லாம் சோதிலிங்கம் மாமாவின் ஞாபகமும் கூடவே வரும். என் சிறுபிராயத்தில் கேட்ட பாடல்களையும் அவரையும் பிரித்துப் பார்க்க முடிவதில்லை. அப்படியே முன்வாசலில் வந்து நின்றுகொள்கிறேன். அதோ இடது பக்கமாக மண்டிக்கிடக்கும் சிறு இப்பிலிப்பில் மரங்களுக்கப்பால் சோதிலிங்கம் மாமா வீடு தெரிகிறது. அயலில் எல்லா வீடுகளும் சில திருத்தப்பட்டு, பல புதிதாக கட்டப்படுகையில் அந்த வீடு மட்டும் அப்படியே இருகிறது.

பச்சை நிறப் பெயிண்ட் அடித்த வெளிப்புறம் நிறம் மங்கிப் போய் இடையிடையே திட்டுத் திட்டாக மட்டும் வெளிறிய பச்சை தெரிகிறது. வழக்கம்போலவே கதவு யன்னல்கள் நிலையோடு கழற்றப்பட்டு, சுவர் சில இடங்களில் பூச்சுக் கழன்று தெரிந்தது. ஓட்டுக் கூரை போடப்பட்டிருந்ததால் மேற்கூரை பிழைத்திருக்கிறது.

பாடல் இப்போது அந்த வீட்டிலிருந்தே கேட்பதாக ஒரு பிரமை. அல்லது அப்படி நினைத்துக் கொள்கிறேன். அதோ ஃபிளாட் போட்ட அந்த முன் கூடத்தின் அரைச்சுவருக்கப்பால்தான் செட் என அழைக்கப்படும் ரேடியோ வைக்கப்படிருக்கும். அம்ப்ளிஃபயர் இணைத்து, எங்கள் சுற்று வட்டத்தில் ஆறேழு வீடுகளுக்கு தரமான ஒலியில் கேட்க அதுவே போதுமானது. முக்கிய தேவை ஏற்படின், வீட்டிலிருந்து நீண்ட வயரின் மூலம் பெரிய ஒலிபெருகிப் பெட்டி இணைத்துப் பிரதான வீதியும், ஒழுங்கையும் சந்திக்கும் பகுதியில் வைக்கப்ப்பட்டு ஏரியா முழுக்கக் குரல் கொடுக்கப்படும்.

ஒரு பெரிய சைஸ் தீப்பெட்டி போல உயரமான, தட்டையான ஒரு ரேடியோ அவரிடமிருந்தது. ஒரு த்ரீ வீலரின் சில்லின் அளவில் இரண்டு செப்பு நிறத்தில் ஃபிரேம் போட்ட ஸ்பீக்கர்கள் இருபக்கமும் பொருத்தப்பட்டிருக்க நடுவில் கசெட்! அப்போதைய பிரபலமான மொடலாக இருக்கவேண்டும். வேறுசில வெளிநாட்டுக்காரர்களின் வீடுகளில் சப்பட்டையாக உயரம் குறைந்த, நீளம் அதிகமான ஆர்.எக்ஸ். ரேடியோக்கள் புழக்கத்திலிருந்தன.

சோதிலிங்கம் மாமாவுக்குக் கடவுள் நம்பிக்கை இருந்ததா இல்லையா என்பதெல்லாம் தெரியவில்லை. ஆனால் இளையராஜாவை கடவுளாகக் கொண்டு எண்பதுகளில் இயங்கிவந்த திரையிசை மதத்தை எங்கள் மாமாக்கள், சித்தப்பாக்கள் உள்ளிட்ட ஏராளமானோர் பின்பற்றி வந்ததை நாங்கள் கேள்விப்பட்டிருக்கிறோம். பார்த்திருக்கிறோம்.சோதிலிங்கம் மாமாவும் அவர்களில் ஒருவர். காலையில் 'இதயம் ஒரு கோவில்' பாடலைத்தான் எங்கள் ஏரியாவின் திருப்பள்ளியெழுச்சியாக மாற்றி வைத்திருந்தார்.

நடுத்தர உயரம். சற்றே நீளமாக வளர்ந்த நெளியான தலைமுடியை ஒருபக்கம் சரித்து வாரியிருப்பார். அன்றையகால ரஜினி ஸ்டைலாக இருக்கலாம். அப்போதைய ரஜினி மட்டுமல்ல இளையராஜாவும்கூட அப்படித்தான் இருந்ததாகப் பார்த்த ஞாபகம். முகத்தில் சிறு புன்னகையும் கழுத்தில் ஒரு தங்கச்சங்கிலியும் அணிந்திருப்பார். கட்டம் போட்ட சாரத்தைச் சற்றுத்தூக்கிக் கட்டியிருப்பார். மொத்தத்தில் 'சுப்பிரமணியபுரம்' படத்தில் வரும் அதே ஸ்டைல். அன்றைய நாட்களில் மாமாக்கள், பெரிய அண்ணன்கள எல்லோருமே அப்படித்தான் இருந்ததாக ஞாபகம்.யாருடனும் அவர் அதிர்ந்து பேசிப் பார்த்ததில்லை. மெதுவான குரலில் சிறுவர்கள் எங்களுடன் அன்பாகவே பள்ளிக்கூடம், படிப்பு என்று பேசுவார். பின்னாளில் அவரும் ஒரு சண்டியர் என்று சொல்லக் கேட்கையில் நம்ப முடிந்ததில்லை, இப்போதும்கூட.

‘இதயம் ஒரு கோவிலி’ல் தொடங்கி இளையராஜாவின் ராஜாங்கம்தான் தினமும். அவ்வப்போது, 'நினைக்கத் தெரிந்த மனமே', 'சொன்னது நீதானா' என அவருடைய அப்பா காலத்துக்கும் அழைத்துச் செல்வார். அவருக்கு வாசிப்புப் பழக்கமும் இருந்தது. குமுதம், ராணிமுத்து என்று புத்தகங்கள் வாங்கிப்படிப்பார். பின்னர் யாரோ ஒருவர் இரவல் வாங்கி, ஏரியா முழுவதும் ஒரு சுற்று வலம்வரும். அக்காக்கள் பலரும் அவரின் இலக்கிய சேவையால் பயனடைந்தார்கள். அப்போது படம் மட்டும் பார்க்கும் வயதிலிருந்த எனக்கு குமுதத்தில் 'ஆவி ராச்சியம்' என்கிற தொடர் வெளிவந்ததாக ஞாபகம்.

ஊரில் இருக்கையில், எப்போதாவது ஓரிரு பாரிய வெடிச்சத்தம் கேட்கும். ‘பலாலில இருந்து ஷெல் அடிக்கிறாங்கள். கொஞ்சம் தள்ளிப் போயிருந்துட்டு வரலாம்’ எனக்கிளம்பிச் சென்று, பின்னர் நிலைமை சீராக மறுநாள் காலையில் மீண்டும் வருவது வழக்கம்.

அப்போது இரவில் டோச் லைட்டைப் பிடித்துக் கொண்டு ஷெல்துண்டு, துப்பாக்கி ரவைக் கோதுகள் சேகரிக்கும் விசித்திரமான வீரப் பழக்கம் எங்கள் பகுதியில் சிலருக்கு இருந்தது.நம் ஒவ்வொருவருக்கும் ஏதோ ஒரு பிடிவாத குணம் இருக்கும். எங்களுக்கே தெரியாமல், யாருக்காவும் மாற்றிக் கொள்ளாத, விட்டுக் கொடுக்காத இயல்பாக இருக்கும். மற்றவர்களுக்கு அது சிறுபிள்ளைத்தனமாகவும் முட்டாள்தனமாகவும் இருக்கும்.

சோதிலிங்கம் மாமாவுக்கும் ஒரு பிடிவாத குணம் இருந்தது. அயலவர்கள் ஏதும் ஷெல்லடி, பிரச்சினை என்று கிளம்பிச்செல்லும்போதெல்லாம், சுயாதீனமான இளவட்டங்களில் ஒருவரான சோதிலிங்கம் மாமா வீட்டை விட்டுச் செல்வதில்லை.

ஓர் சிவராத்திரி நாளின் அதிகாலைப் பொழுதில், ஹெலிகொப்டர் ஒன்று சுற்றிச் சுற்றிச் சுட்டுக் கொண்டிருக்க, துப்பாக்கி வேட்டுக்கள் தீர்க்கும் ஓசையும், அவ்வப்போது ஷெல் சத்தமும் முழங்கிக் கொண்டிருந்த ஒரு அசுபமுகூர்த்த வேளையில் கைக்கு அகப்பட்டதை எடுத்துக் கொண்டு ஊரே மொத்தமாக ஓடியபோதும் அவர் அசையவில்லை. காலை பத்து மணிக்கு இயக்கம் ‘ஃபீல்டில’ இறங்கி, மதியம்போல ‘கிளியர்’ பண்ணி இருதரப்பும் ஓய்வெடுத்த நேரத்தில் பெடியளுக்கு தேநீர் போட்டுக் கொடுத்து, சோறு சமைத்து சேர்ந்து சாப்பிட்டு அங்கேயே இருந்தாராம். ஓரிரு நாட்களில் இனியும் தாக்குப் பிடிக்க ஏலாது என்று இயக்கம் பின்னகர்ந்தபோதுதான் மாமாவும் சேர்ந்து 'விட்ரோ' பண்ணியிருந்தார்.

இங்கேதான் சோதிலிங்கம் மாமாவின் தனித்தன்மையான ஒரு வினோதமான பழக்கம் வருகிறது. பின்வாங்கிச் சென்ற இயக்கம் கொல்லன்கலட்டியில் ஒரு இடத்தில கவர் எடுத்து நிலைகொண்டிருந்தது. அந்தப் பொயிண்டுக்கு மிகச் சமீபமாகத்தான் அவரும் நிலைகொண்டிருந்தாராம். ஆமிக்கும், இயக்கமும் நூறு மீட்டர் இடைவெளியில் பங்கர் அடிச்சு பொசிஷன்ல இருந்ததாம். இயக்கத்தின்ர பங்கர்ல இருந்து இரண்டு மூன்று வீடு தள்ளித்தான் மாமாவின் பொசிஷன். அதற்குப் பிறகு அரைக் கிலோமீட்டராவது தாண்டித்தான் பொதுசனம் குடியிருந்தது. ஆமி இயக்கத்தைத் தாண்டி வந்தாலும், சோதிலிங்கம் மாமாவை எதிர்கொண்டுதான் சனத்தை நெருங்க வேணும் என்பதுபோல இந்த ஏற்பாட்டை அவர் கடைப்பிடித்திருக்கலாம். அந்த இடம்பெயர்வுக்குப் பின்னரும்கூட அவர் அப்படியேதான் இருந்தார்.மாற்றிக் கொண்டதில்லை.

இந்திய அமைதிப்படையின் காலம். ஆரம்பத்தில் விதவிதமான விநோதமாக வேடிக்கையாகத் தோன்றிய ஆமியும், கடலைப்பருப்பு, கடலை எண்ணெய் பற்றிய தேடல்கள் மக்களுக்கு முடிந்து போயிருந்தது. இராணுவமும் பெரிய வீடுகள், வீட்டுக்கொரு கிணறு, கிணறு நிறையத் தண்ணீர் என்று யாழ்ப்பாணத்தைப் பிரமித்துப் பாராட்டி ஓய்ந்துபோய் வந்த வேலையான ‘அமைதியைக் கவனிக்கத்’ தொடங்கியபோது எங்களூரிலும் சிலர் கவனிக்கப்பட்டார்கள்.

அன்று காலை வேளை அமைதியாக இருந்தது. ‘சோதிலிங்கத்தைப் பிடிச்சுக்கொண்டு போட்டாங்களாம்’ செய்திவந்தது. அன்றும் மறுநாளும் எந்தப் பாட்டுச் சத்தமும் கேட்கவில்லை.ஊரில பெயர் சொல்லும் அளவுக்கு சண்டியர்தானே, அதனால் ஏதோ தனிப்பட்ட பகையை, நாட்டுப் பிரச்சினையாக்கி தீர்வு காணும் நோக்கத்தில் யாரோ காட்டிக் கொடுத்துவிட்டதாக ஒரு பேச்சு. முக்கியமான சமயங்களில் சந்தியில் சத்தமாக இயக்கப்பாட்டுக்கள் போடுறதுதான் காரணம் என்றும் ஒரு சாரார் சந்தேகம் தெரிவித்தார்கள்.

"ஆ..." என்று ஆரம்பித்த இளையராஜாவின் குரல் தொடர்ந்து, "தென்பாண்டி சீமையிலே தேரோடும் வீதியிலே..." காலையின் அமைதியை வருடிக் கலைத்தது.

‘ஆமி சோதிலிங்கம் மாமாவை விட்டுட்டாங்கள்!’ அயலுக்குத் தெரிவித்துக் கொண்டதாகவேபட்டது. "யார் அடித்தாரோ.." வழமைக்கு மாறாக திரும்பத் திரும்பக் கேட்டதாக ஒரு பிரமை. ‘நல்ல அடியாம்’ என்று பேசிக் கொண்டார்கள். ‘யாரையோ கேட்டு விசாரிச்சாங்களாம். கட்டி வச்சு அடிச்சவங்களாம். ரெண்டு காதுக்குப் பக்கத்தாலையும் உரசிக் கொண்டு போறமாதிரி சுட்டவங்களாம். ஒண்டுக்குமே வாயே திறக்கேல்லயாம். அவங்களும் களைச்சுப் போய் விட்டுட்டாங்களாம்’- பலவாறாகப் பேசிக் கொண்டார்கள். பலவாறான பேச்சுக்கள் உலாவின. சோதிலிங்கம் மாமா அதுபற்றி எதுவும் பேசவில்லை. எதுவும் நடக்காதது போல அமைதியாக இருந்தார்.

மறுநாள் காலை கிணற்றடியில் தோளில் துவாயும், வாயில் டூத் பிரஷ்ஷையும் வைத்துக் கொண்டு சற்றே தலையைச் சரித்து ஒரு தினுசாக மேலே பார்த்துக் கொண்டு ஆழ்ந்த யோசனையுடன் நின்றிருந்தார். பின்னணியில் பாடல் ஒலித்துக் கொண்டிருந்தது, 'வானத்தைப் பார்த்தேன் பூமியைப் பார்த்தேன் மனுஷரை இன்னும் பார்க்கலையே!'

நல்லூரின் வீதியில் திலீபன் உண்ணாவிரதத்தை ஆரம்பித்தபோது, ஊர் முழுவதும் ஒருவித சோகம் கவிந்திருந்தது. சோதிலிங்கம் மாமா ஒழுங்கையும், கீரிமலை வீதியும் சந்திக்கிற இடத்தில் பெரிய பொக்ஸ் எல்லாம் செட் பண்ணி தொடர்ந்து எழுச்சிப் பாடல்களை ஒலிபரப்ப ஆரம்பித்தார். என்னதான் எழுச்சிப் பாடல்கள் எனினும் முதலில் கடவுள் வணக்கத்துடன் ஆரம்பிப்பதுதானே முறை. அது அப்போது எனக்குப் புரியவில்லை. முதலாவதாக ஒலிக்கும் பாடல், 'முதல் வணக்கம் எங்கள் முருகனுக்கே..'

அப்போதெல்லாம் என் வயதொத்தவர்கள் போலவே எனக்கும் சில நம்பிக்கைகள் இருந்தன. 'அதோ அந்தப் பறவைபோல வாழவேண்டும்', 'தோல்வி நிலையென நினைத்தால்' பாடல்களெல்லாம் இயக்கபாடல்கள்தான் என்பதில் நானும் தெளிவாக இருந்தேன். ஆனால் இந்த 'முதல் வணக்கம் எங்கள் முருகனுக்கே' பாட்டும் இயக்கப்பாட்டுத்தானோ என நான்மட்டும் தீவிரமாகச் சந்தேகப்பட்டதற்குக் காரணம் சத்தியமாகச் சோதிலிங்கம் மாமாதான். 'பாடும் பறவைகள் வாருங்கள்' என்றொரு பாடலும் அப்போதுதான் புதிதாக ஒலிக்க ஆரம்பித்தது. ஓர் அதிகாலைப் பொழுதில் பாடல்கள் நின்றுபோய் ஷெனாயும், சித்தாரும் நிகழ்ந்துவிட்ட ஒருபெரும் சோகத்தை அறிவித்தன.

இந்திய இராணுவம் வெளியேறியபோது சந்திக்குச் சந்தி ஒலிபெருக்கி கட்டி, கோலாகலமாகக் கொண்டாடப்பட்டது. 'பரணி பாடுவோம்' பாடலோடு எங்கள் ஏரியாவும் கலகலத்தது. அடுத்துவந்த நாட்கள், மாதங்கள் மிக வேகமாக கடந்து போயின. நாங்களும் நிரந்தரமாக ஊரை விட்டு எங்கெங்கோ பிரிந்துபோனோம்.

ஊரை வீட்டு பிரிந்த பிறகு நீண்ட நாட்களாக, இல்லை பல வருடங்களாகவே 'இதயம் ஒரு கோயில்' பாடலைக் கேட்ட ஞாபகம் இல்லை. ஏனோ தெரியவில்லை அந்தப் பாடல்மட்டும் கேட்ட ஞாபகம் இல்லை.

சோதிலிங்கம் மாமா தொடர்ந்தும் கேட்டுக் கொண்டிருந்தாரா எனவும் தெரியவில்லை. அவரிடமிருந்த ஏராளமான பாடல் காசெட்டுகள் என்னவாயின? நிச்சயமாகத் தன்னுடன் எடுத்துச் வந்திருக்கக்கூடும். சோதிலிங்கம் மாமா ஏ.ஆர்.ரஹ்மான் இசையைக் கொண்டாடியிருப்பாரா? அல்லது அதுவரை தீவிர இளையராஜா ரசிகராயிருந்த மாமாக்கள் பலரைப்போல ரஹ்மானை ஏற்றுக் கொள்ளமுடியாமல் ஒரு மனத்தடை உண்டாகியிருக்குமா? நான் அப்படி நம்பவில்லை. 'சின்ன சின்ன ஆசை' அவரது காலையின் முதற்பாடலாக மாறியிருக்குமா என்பது தெரியவில்லை. ஆனால் நிச்சயமாக 'காதல் ரோஜாவே' அவர் அன்றாடம் கேட்கும் பாடல்களில் இடம்பிடித்திருக்கும்.

நீண்டகாலத்தின் பின்னர் 'இதயம் ஒரு கோயில்' பாடலைத் திரும்ப ஓர் பின்னிரவு வேளையில் லயித்துக் கேட்டபோது, கொழும்பில் வேலைக்குச் சேர்ந்து விட்டிருந்தேன். அப்படி முதன்முதல் கேட்டபோதும், அதன்பின் எப்போது கேட்டாலும் அது என்னைச் சடுதியாக என் பால்ய காலத்துக்கு கொண்டு சேர்த்துவிட்டதுபோல உணர்கிறேன்.

இதோ சோதிலிங்கம் மாமா வீடு, அதே பழைய அடையாளங்களின் எச்சத்தோடு, அயற்சூழலுக்கு முற்றிலும் மாறானதாகதனித்திருக்கிறது. இன்னும் சில காலம் அப்படியே இருக்கக் கூடும். யாரவது திருத்துவர்களா? இடித்துவிடுவார்களா? தெரியவில்லை. அவர் இப்போது இங்கே இருந்தால் என்ன பாடல் ஒலித்துக் கொண்டிருக்கும்? விடை தெரியாத பல கேள்விகள் எப்போதும் எம்மைச் சூழ்ந்தவாறே இருக்கின்றன.

தொண்ணூற்று ஐந்தில் 'முன்னேறிப் பாய்தல்' என்கிற பெயரில் இலங்கை இராணுவம் யாழ்ப்பாணத்தைக் கைப்பற்றும் நடவடிக்கையை ஆரம்பித்திருந்தது. அப்போது, அளவெட்டியில் முன்னேறி நிலைகொண்டிருந்தது இராணுவம். வழக்கம்போல புலிகளின் முன்னரங்க நிலைக்கு சமீபமாக சோதிலிங்கம் மாமாவும் நிலைகொண்டிருந்தாராம்.

இராணுவம் தொடர்ந்து முன்னேறிக்கொண்டிருந்தது. புலிகளின் வழமைக்கு மாறாக ஒரு பௌர்ணமி இரவின் வெளிச்சத்தில் 'புலிப்பாய்ச்சல்' என்கிற பதில் நடவடிக்கை ஆரம்பிக்கப்பட்டது. மீண்டும் புறப்பட இடத்துக்கே இராணுவம் திருப்பியனுப்பப்பட்டது. எங்கும் 'முன்னேறிப் பாய்வதென்ன அம்மா' பாடல் உற்சாகமாக ஒலிக்க, இடம்பெயர்ந்தவர்கள் மீண்டும் தங்கள் சொந்த இடங்களுக்குத் திரும்ப, வழமைக்கு மீண்டது யாழ்ப்பாணம்.

சோதிலிங்கம் மாமா பற்றி ஒருதகவலும் இல்லை. அவர்தங்கியிருந்த வீட்டில் அவரது சைக்கிள் மட்டும் கிடந்ததாம். நிச்சயமாக அந்தச் சைக்கிளில் டைனமோ ஒன்று பொருத்தி இருந்திருக்கும்.

அவர் கடைசியாகக் கேட்ட பாடல் எதுவாயிருக்கும்?!

“தமிழ் அரசியல் கைதிகளை தொடர்ந்தும் தடுத்து வைத்திருப்பது நாட்டுக்கும் நல்லிணக்கத்துக்கும் நல்லதல்ல. ஆகவே, அவர்களை பொது மன்னிப்பின் கீழ் விடுதலை செய்ய வேண்டும்.” என்று தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் தலைவரும் எதிர்க்கட்சித் தலைவருமான இரா.சம்பந்தன் தெரிவித்துள்ளார்.

ஜனாதிபதி மற்றும் பிரதமர் தலைமையில் சம்பந்தப்பட்ட சட்ட அதிகாரிகளைக் கொண்ட விசேட கூட்டம் விரைவில் கூட்டப்பட்டு இவ்விடயம் தொடர்பில் ஆராயப்பட வேண்டும் என்றும் அவர் கேட்டுக்கொண்டுள்ளார்.

ஜனாதிபதியைக் கொலை செய்ய வந்தவருக்கு ஜனாதிபதியால் பொது மன்னிப்பு வழங்கி விடுதலை செய்ய முடியுமாயின், ஏன் ஏனைய அரசியல் கைதிகளுக்கு பொது மன்னிப்பு வழங்குவது தொடர்பில் இந்த அரசாங்கம் கவனத்திற் கொள்ள முடியாது? என்றும் அவர் கேள்வியெழுப்பியுள்ளார்.

“இந்த அரசாங்கம் ஆட்சிக்கு வந்து மூன்று வருடங்கள் ஆனபோதும் அரசியல் கைதிகள் விடயத்துக்கு இதுவரை நிரந்தரமான தீர்வு காணப்படவில்லை. இவ்விடயம் இன்னமும் தேக்க நிலையிலே உள்ளது. தங்களை இந்த அரசாங்கம் வித்தியாசமாக நடத்துவதாக தமிழ் இளைஞர்கள் உணரக்கூடாது. இனிமேலும் ஆயுதம் தாங்கியதொரு குழுவை நாம் நாட்டில் விரும்பவில்லை. எனவே அரசாங்கம் இவ்விடயத்துக்கு உடனடி தீர்வு காண வேண்டும்.” என்றும் எதிர்க்கட்சித் தலைவர் வலியுறுத்தியுள்ளார்.

பாராளுமன்றத்தில் இடம்பெற்று வரும் வரவு- செலவு திட்டம் மீதான விவாதத்தில் நேற்று திங்கட்கிழமை கலந்து கொண்டு பேசும் போதே இரா.சம்பந்தன் மேற்கண்டவாறு கூறியுள்ளார்.

அவர் மேலும் குறிப்பிட்டுள்ளதாவது, “அரசியல் கைதிகளாக சிலர் தடுத்து வைக்கப்பட்டுள்ளனர். சிலர் மீது வழக்குகள் தொடுக்கப்பட்டுள்ளன. சிலரது வழக்குகள் தொடர்ந்தும் நிலுவையில் உள்ளன. இவ்விடயம் தொடர்பில் நாம் பல தடவைகள் ஜனாதிபதி மற்றும் பிரதமருடன் உரையாடியுள்ளோம்.

அரசியல் கைதிகளுடன் உரையாடியபோது அவர்கள் முன்வைக்கும் கருத்துக்கள் நியாயமானதாகவே தென்படுகின்றது. முன்னாள் நீதி அமைச்சரை நாம் குறை சொல்லவில்லை. எனினும் அவர் எந்தவொரு விடயத்துக்கும் இணங்கவில்லை. அவர் இவ்விடயம் தொடர்பில் எவ்வித செயற்பாடுகளையும் முன்னெடுக்கவில்லை.இதனால் புதிய அமைச்சர் இவ்விடயம் தொடர்பில் அதிக அக்கறை காட்டுவாரென நாம் நம்புகின்றோம்.

அரசியல் கைதிகள் அரசியல் நோக்கிற்காக குற்றம் இழைத்துள்ளார்களே தவிர தமது சொந்த நோக்கிற்காக தவறு செய்யவில்லை என்பதை இங்கு நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

அரசியல் ரீதியாக முன்னெடுக்கப்பட்ட குற்றமும் மறுக்க முடியாதது தான். எனினும் 1971, 1987 மற்றும் 1988 ஆகிய ஆண்டுகளில் அரசியல் கைதிகள் விடுதலை செய்யப்பட்டமை மற்றும் பொது மன்னிப்பு வழங்கியமை அடிப்படையில் இவர்களையும் அரசாங்கம் கவனத்திற் கொள்ள வேண்டும். அக்காலத்தில் அரசியல் கைதிகளுக்கு பொது மன்னிப்பு வழங்க முடியுமாக இருந்தால் ஏன் தற்போது வழங்க முடியாது?

இவர்கள் பயங்கரவாத தடைச்சட்டத்தின் கீழ் தடுப்புக் காவலில் வைக்கப்பட்டுள்ளனர். இந்த அரசாங்கம் ஆட்சிக்கு வந்ததும் மனித உரிமைகள் ஆணைக்குழுவில் ஒரு தடவைக்கு பல தடவைகள் பயங்கரவாத தடைச்சட்டத்தை நீக்குவதாகவும் அதற்கு பதிலாக மாற்று சட்டமொன்றை அறிமுகம் செய்வதாகவும் வாக்குறுதி அளித்திருந்தது. எனினும் இதுவரை அவ்வாறான எந்தவொரு விடயமும் முன்னெடுக்கப்படவில்லை.

அரசியல் கைதிகள் கைது செய்யப்பட்ட முறை, அவர்களுக்கு எதிராக விசாரணை நடத்தப்பட்ட விதம், வாக்குமூலம் பெறப்பட்ட விதம், வழக்குகள் தொடுக்கப்பட்ட விதம், அவர்களுக்கு தீர்ப்பு வழங்கப்பட்டவிதம் ஆகிய அனைத்தும் நாட்டின் வழமையான சட்டத்திலும் மாறுபட்டதாகவே இருக்கிறது. அவர்கள் தொடர்ந்தும் எதற்காக இச்சட்டத்தின் கீழ் தடுத்து வைக்கப்பட்டுள்ளனர்?

ஒவ்வொரு அரசியல் கைதியினது வழக்கும் தனித்தனியாக விசாரணை செய்யப்பட வேண்டும். ஜனாதிபதியை கொலை செய்ய வந்தவர், அரசியல் நோக்கிலேயே தன்னைக் கொலை செய்ய வந்தாரென்றும் அவருக்கு தன் மீது எவ்வித தனிப்பட்ட குரோத உணர்வும் இல்லையென்பதையும் ஜனாதிபதி நன்கு அறிந்து வைத்திருந்தார். அதன் காரணமாகவே அவருக்கு பொது மன்னிப்பு வழங்கினார். ஏனைய அரசியல் கைதிகளும் இவவாறு அரசியல் காரணத்துக்காகவே செயற்பட்டனர் என்பதனை அரசாங்கம் உணர முன்வர வேண்டும். யாழ்.பல்கலைக்கழக மாணவர்கள் அரசியல் கைதிகள் எதற்காக தொடர்ந்தும் தடுத்து வைக்கப்பட்டிருப்பதாக கோரி எனக்கு கடிதம் அனுப்பியுள்ளனர். என்னால் அவர்களை நேரில் சென்று சந்திக்க முடியாதபோதும் அவர்களது உணர்வுகளை என்னால் புரிந்து கொள்ள முடிகிறது.” என்றுள்ளார்.

நாட்டின் தேசியக் கொடியை ஏற்ற மறுக்காமல், தனது எதிர்ப்பை வடக்கு மாகாண கல்வி அமைச்சர் வேறு வழிகளில் காட்டியிருக்கலாம் என்று வடக்கு மாகாண முதலமைச்சர் சி.வி.விக்னேஸ்வரன் தெரிவித்துள்ளார்.

“என்னைப் பொறுத்தவரையில் தேசியக் கொடியையும் தேசிய கீதத்தையும் புறக்கணிப்பது எமது மக்கள் யாவரையும் புறக்கணிப்பது போலாகும்”என்றும் அவர் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

அண்மையில் வவுனியாவில் இடம்பெற்ற நிகழ்வொன்றில் கலந்து கொண்ட வடக்கு மாகாண கல்வி அமைச்சர் க.சர்வேஸ்வரன் தேசியக் கொடியை ஏற்ற மறுத்திருந்தார். அது தொடர்பில் கருத்து வெளியிடும் போதே முதலமைச்சர் மேற்கண்டவாறு கூறியுள்ளார்.

அவர் மேலும் தெரிவித்துள்ளதாவது, “தேசியக் கொடி என்பது ஒரு நாட்டின் மக்களை அடையாளப்படுத்துகின்றது. மக்களுள் முரண்பாடுகள் இருக்கலாம். கட்சிகளுள் வேற்றுமைகள் இருக்கலாம். ஆனால் அதை வைத்துத் தேசியக்கொடி பிரதிபலிக்கும் மக்களை உதாசீனம் செய்யக் கூடாது.

எமது மன வேதனையை அவ்வாறான புறக்கணிப்பால் எடுத்துக் காட்டாமல் விட்டிருக்கலாம் என்பதே என் கருத்து. தேசியக் கொடி பௌத்தத்துக்கும் பேரினத்துக்கும் மிகக் கூடிய முக்கியத்துவம் அளித்து, தமிழர்களுக்கும் சைவத்துக்கும் போதிய முக்கியத்துவம் அளிக்கவில்லை என்பது உண்மையே. ஆனால் அந்தப் பிழையை தேசியக் கொடியையோ தேசிய கீதத்தையோ உதாசீனம் செய்து வெளிக்காட்டாது வேறு வழிகளில் காட்டியிருக்கலாம் என்பதே எனது கருத்து.

ஆனால் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் தேசியக் கொடியை எரிப்பதை ஒரு ஜனநாயக உரித்து என்றே பார்க்கின்றார்கள். அதைக் குற்றம் என்று கண்டு அவ்வாறு செய்வோரை அவர்கள் சிறைப்படுத்துவதில்லை.

எனவே தனது எதிர்ப்பை இவ்வாறு காட்டாமல் வேறு வழிகளில் எதிர்காலத்தில் காட்டுமாறு சர்வேஸ்வரனிடம் கோரிக்கை விடுவனே தவிர, அவருக்கு எதிராக நடவடிக்கை ஏதும் எடுக்க வேண்டிய அவசியமில்லை என்பதே என் கருத்து. தமிழ் மக்களின் மன வேதனையை சிங்களப் பெரும்பான்மை அரசாங்கம் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

ஒரு பாராளுமன்ற உறுப்பினர் நாடாளுமன்றத்தில், தேசியக் கொடியை நிராகரித்த வடக்கு மாகாணத்துக்கு அதிகாரங்களை எப்படி வழங்குவது என்று கேட்டுள்ளார். தவறுகளைத் தம்வசம் வைத்துக் கொண்டு இவ்வாறான கேள்விகளை சிங்கள அரசியல் வாதிகள் கேட்கக் கூடாது. அவரின் தவறுகளை அவருக்கு உணர்த்த வேண்டிய கட்டாயம் எனக்குள்ளது.

முதலில் தேசியக் கொடியை நிராகரித்தவரின் மனோநிலையை அவர் புரிந்து கொள்ளட்டும். அவருக்கு அந்த மனோநிலையை வருவித்தவர்கள் குறித்த நாடாளுமன்ற உறுப்பினரின் உறவின் அரசியல் வாதிகளே என்பதை உணர்ந்து கொள்ளட்டும். இறுதியாக அவரோ அவரின் கூட்டமோ எமக்கு அதிகாரங்களை வழங்குவது என்பது அடாவடித்தனத்தின் உச்ச வெளிப்பாடு என்பதை அவர் புரிந்து கொள்ளட்டும்”என்றுள்ளார்.

புதிய அரசியலமைப்புக்கான வழிநடத்தல் குழுவின் இடைக்கால அறிக்கை தொடர்பில், தெளிவூட்டல் கலந்துரையாடல் நிகழ்வுகளை கிழக்கு மாகாணத்தின் மூன்று மாவட்டங்களிலும் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு முன்னெடுக்கவுள்ளது.

இதன்படி,

2017.11.24ஆம் திகதி மாலை 03.00 மணிக்கு திருகோணமலை நகரமண்டபத்திலும்,
2017.11.25ஆம் திகதி காலை 09.00 மணிக்கு கல்முனை நீதிமன்ற வீதியில் அமைந்துள்ள நால்வர் கோட்டம் மண்டபத்திலும்,
2017.11.25ஆம் திகதி மாலை 02.30 மணிக்கு மட்டக்களப்பு - தாண்டவன்வெளி பெர்டினன்ஸ் மண்டபத்திலும் தெளிவூட்டல் கலந்துரையாடல் இடம்பெறவுள்ளது.

இந்தக் கலந்துரையாடல் நிகழ்வில், தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் தலைவரும், எதிர்க்கட்சித் தலைவருமான இரா.சம்பந்தன், பாராளுமன்ற உறுப்பினர் எம்.ஏ.சுமந்திரன் ஆகியோர் கலந்து கொண்டு, இடைக்கால அறிக்கை பற்றிய தெளிவூட்டல்களை முன்னெடுக்கவுள்ளனர்.

எவ்வித கட்சி பேதங்களும் இன்றி அனைத்து அரசியற் பிரமுகர்கள், சமுக ஆர்வலர்கள், ஊடகவியலாளர்கள், உயர் கல்வி மாணவர்கள் எனப் பலதரப்பினரும் கலந்து கொண்டு இடைக்கால அறிக்கை தொடர்பிலான தெளிவின்மைகளில் இருந்து விடுபட்டு, உண்மை விளக்கம் பெறுவதற்கு இக்கலந்துரையாடல் ஒரு வாய்ப்பாக அமைவதோடு மற்றையவர்களுக்கும் தெளிவூட்டுவதற்கும் உதவியாக இருக்கும். எனவே, கட்சிகளுக்கு அப்பாற்பட்டு அரசியலமைப்பின் இடைக்கால அறிக்கை தொடர்பான உண்மைத் தண்மையை அறிந்து கொள்ள அனைவரையும் அழைப்பதாக, இலங்கைத் தமிழசுக் கட்சியின் பொதுச் செயலாளர் கிருஸ்ணபிள்ளை துரைராசசிங்கம் தெரிவித்துள்ளார்.

“பிரதமர் ரணில் விக்ரமசிங்கவுக்கும் எனக்கும் இடையில் எந்தவொரு முரண்பாடுகளும் இல்லை. அவருக்கு நெருக்கடிகள் எதனையும் நான் என்றைக்குமே வழங்க மாட்டேன்.” என்று ஜனாதிபதி மைத்திரிபால சிறிசேன தெரிவித்துள்ளார்.

பிரதமருக்கும் தனக்கும் இடையில் முரண்பாடுகள் இருப்பதாக பொய் வதந்திகள் பரப்பப்படுகின்றன என்றும், தேசிய அரசாங்கத்தின் பயணத்தைத் தடுப்பதற்காகவே இவ்வாறான கருத்துகள் பரப்பப்படுகின்றன என்றும் ஜனாதிபதி கூறியுள்ளார்.

ஜனாதிபதிக்கும் ஐக்கிய தேசியக் கட்சியின் பின்வரிசை பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களுக்கும் இடையில் விசேட சந்திப்பொன்று கடந்த வெள்ளிக்கிழமை மாலை பாராளுமன்றக் கட்டடத் தொகுதியில் நடைபெற்றது.

இதன்போது, ரணில் விக்ரமசிங்கவை பிரதமர் பதவியிலிருந்து நீக்குவதற்கு ஜனாதிபதி முயற்சிக்கின்றார் என்று ஊடகங்களில் வெளியான செய்திகளைக் கோடிகாட்டி ஐக்கிய தேசியக் கட்சி பாராளுமன்ற உறுப்பினர்கள் எழுப்பிய கேள்விகளுக்கு பதிலளிக்கையிலேயே ஜனாதிபதி மைத்திரிபால சிறிசேன மேற்கண்டவாறு குறிப்பிட்டுள்ளார்.

அவர் மேலும் தெரிவித்துள்ளதாவது, 'பிரதமருக்கும், எனக்குமிடையே எவ்வித முரண்பாடும் இல்லை. வெளிப்படையாகவே பேசி பிரச்சினைகளைத் தீர்த்துவருகின்றோம். அரசைக் குழப்பும் வகையிலேயே இவ்வாறான கருத்துகள் வெளியிடப்படுகின்றன. இதை நம்பவேண்டாம். பிரதமருக்கு எந்தவொரு சந்தர்ப்பத்திலும் நெருக்கடி கொடுக்க விடமாட்டேன்" என்றுள்ளார்.

ஸ்ரீலங்கா சுதந்திரக் கட்சிக்குள் ஏற்பட்டுள்ள பிளவு காரணமாக, அந்தக் கட்சி உள்ளூராட்சி மன்றத் தேர்தலை பிற்போடுவதற்கு முயற்சிக்கின்றது என்று மக்கள் விடுதலை முன்னணியின் செயலாளர் ரில்வின் சில்வா குற்றஞ்சாட்டியுள்ளார்.

கொழும்பில் இன்று திங்கட்கிழமை இடம்பெற்ற ஊடகவியலாளர் சந்திப்பிலேயே அவர் இதனைக் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

அவர் மேலும் கூறியுள்ளதாவது, “தேர்தலைப் பிற்போடுமாறு கோரி நீதிமன்றத்தில் மனுத் தாக்கல் செய்துள்ள ஆறு பேரில், ஐவர் சுதந்திரக் கட்சியைச் சேர்ந்தவர்கள். இதன் மூலம் தேர்தலைப் பிற்போடுவது தொடர்பான சுதந்திரக் கட்சியின் அரசியல் நோக்கம் தெளிவாகின்றது.

நீதிமன்றம் சென்ற அனைத்துக் கட்சிகளும் தேர்தலை பிற்போடக் கூடாது எனக் கூற, சுதந்திரக் கட்சி மட்டும் அவ்வாறு செய்யாதிருப்பதன் மூலம், தேர்தலை நடத்துவதில் அக்கட்சிக்குள்ள விருப்பமின்மை உறுதியாகின்றது.

இதேவேளை, தொடர்ந்தும் அக்கட்சி தேர்தலை நடத்த விரும்பவில்லையாயின், உள்ளூராட்சி மன்றத் தேர்தலை நடத்தத் தேவையான அனைத்து முயற்சிகளையும், மக்கள் விடுதலை முன்னணி முன்னெடுக்கும்.” என்றுள்ளார்.

Followers

உலகப்பரப்பில் நடைபெறும் மாவீரர் நாள் விபரங்களை கீழ் உள்ள படத்தில் அழுத்தி காணலாம்.