Content feed Comments Feed
    “சுதந்திரமென்பது மனிதனின் ஆத்மார்த்மான தவிர்க்க முடியாத ஒரு தேவை, அது எட்டப்படும் வரை மனிதனின் ஒவ்வொரு துளி இரத்தத்திலும் அதற்கான வேட்கை செறிந்து கிடக்கும்”

தமிழீழ விடுதலைப் போராட்ட வரலாற்றில் என்றுமில்லாதவாறு திருப்புமுனையினை ஏற்படுத்தி தமிழீழ தேசியத்தலைவரால் எல்லாளனை சிங்களவர்களுக்கு காட்டிய நாள் இன்றாகும்.

தமிழ் மக்களின் விடுதலைப் போராட்டம் தொடக்க காலத்தில் கெரில்லா போராட்டமாக காணப்பட்டது.

அதன் வளர்ச்சிப் படிகளில் பல திருப்பு முனைகளை ஏற்படுத்தி மரபுவழி போராட்டமாக வளர்ச்சி கண்டது.

பின் ஒரு இனத்தின் விடுதலைக்காக போராடும் போராட்டமாக பல கட்டமைப்புக்களை தன்னகத்தே கொண்டு விடுதலைக்காக போராடிய காலகட்டத்தில் 2007 ஆம் ஆண்டு பத்தாம் மாதம் 22 ஆம் நாள் விடுதலைப் புலிகளின் பரிணாம வளர்ச்சியின் ஒரு படிக்கல்லான தாக்குதலாக சிங்களபடையின் குகை என்றும் வான்படை தரைப்படையினை கொண்ட அனுராதபுரம் வான்படைத்தளத்தில் தரைவழியாக நகர்ந்து சென்று தாக்குதல் தொடுத்தது.

இத்தாக்குதலில் ஸ்ரீலங்கா வன்படையினரின் இருபதிற்கு மேற்பட்ட வான்கலன்களை அழித்து தளத்திற்கு பாரிய சேத்தை ஏற்படுத்தியதுடன், பின்னடைவினை ஏற்படுத்தி வீரவரலாறான 21 சிறப்பு கரும்புலி மறவர்களின் நினைவு நாளும் ஆகும்.

தமிழீழ தேசியத்தலைவர் நேரடி வழிகாட்டலில் உருவான கரும்புலிகள் அணி இறுதியாக தலைவர் அவர்களுடன் உணவருந்தி புகைப்படம் எடுத்துவிட்டு விடைபெற்று தரைவழியாக தமிழீழத்தின் எல்லைப் பகுதிகள் ஊடாக கரடு முரடான பதையினையும் பள்ளத்தாக்கினையும் கடந்து சென்று அனுராதபுரம் என்ற சிங்களவனின் குகைக்குள் சென்று அங்கு தரித்து நின்ற வான்கலங்கள் அனைத்திற்கும் தீ முட்டிய அந்த தீராத வீரர்களை நினைவிற் கொள்கின்றோம்.

தமிழீழ தேசியத் தலைவர் அவர்களால் பெயர்சூட்டி வைக்கப்பட்ட நடவடிக்கைதான் இந்த எல்லாளன் நடவடிக்கை. அனுராதபுர வான்படைத்தளத்தில் 21 சிறப்பு கரும்புலிகளின் நெஞ்சில் எரிந்த விடுதலைத் தீ அன்று அந்த விமான நிலையத்தினை சுட்டெரித்துக் கொண்டிருந்தது சிங்களப் படையின் உதவிக்கு வந்த உலங்கு வானூர்தியும் விடுதலைப்புலிகளால் சூட்டுவிழ்த்தப்பட்டது.

தமிழர் தேசம் தலை நிமிரச்செய்த இந்த காவிய நாயகர்களை என்றும் நெஞ்சில் சுடரேற்றி வணங்குவோம்.





சொத்துக்குவிப்பு வழக்கில் ஜாமீன் பெற்று பெங்களூரு பரப்பன அக்ரஹாரா சிறையிலிருந்து விடுதலையான ஜெயலலிதா, அக்டோபர் 18-ம் தேதி மாலை சரியாக 6 மணிக்கு போயஸ் கார்டன் வீட்டுக்குள் நுழைந்தார்.

4.55 மணிக்கே, சென்னை விமான நிலையத்தை விட்டுப் புறப்பட்டு விட்டவருக்கு வழியெங்கிலும் வரவேற்பு. சலனம் இல்லாத புன்னகையின் மூலம், வரவேற்பையும் வாகனத்தின் மீது தூவப்பட்ட மலர்களையும் ஏற்றுக்கொண்ட ஜெயலலிதாவின் மனதில், பரப்பன அக்ரஹாரா சிறைக்குள் இருந்த 21 நாட்கள் என்னென்ன மாற்றங்களை ஏற்படுத்தின என யாருக்கும் தெரியாது.

ஆட்சியிலும் அதிகாரத்திலும் தனக்கு நெருக்கமானவர்களாக, தனக்கு விசுவாசமானவர்களாகக் காட்டிக்கொண்ட அனைவரையும் தூக்கி எறிந்துவிட்டு, 18 வருடப் பழியை 2016 தமிழகச் சட்டமன்றத் தேர்தல் பரபரப்பு தொடங்கும் 18 மாதங்களுக்குள் உடைக்க ஜெயலலிதா முடிவு செய்துள்ளார்’ என்கிறார்கள்.

இத்தனை வருடங்களாகத் தன் தூக்கத்தைத் தொலைக்கச் செய்து துரத்திய வழக்கில், சட்டத்தின் அத்தனை நுணுக்கங்களையும் பரிசோதித்துப் பார்த்தும் விடுதலை பெற முடியாமல், குற்றவாளியாகி, முதலமைச்சர் நாற்காலியை இழந்து, எம்.எல்.ஏ பதவியும் பறிக்கப்பட்டு, 64 வயதில் 21 நாட்கள் சிறைக்குள் அடைபட்டுக் கிடந்த போது சூழ்ந்த தனிமையும் வேதனையும் அவரை இந்த முடிவை எடுக்க வைத்துள்ளது.

தீர்ப்பு வெளியாவதற்கு முதல் நாள், அதாவது செப்டம்பர் 26-ம் தேதி இரவு வரை, தன்னைச் சுற்றி இருந்தவர்கள், உயர் போலீஸ் அதிகாரிகள், உளவுத் துறை அதிகாரிகள், வழக்குரைஞர்கள் என அத்தனை பேரிடமும் பல கட்ட ஆலோசனைகள் நடத்தியிருந்தார் ஜெயலலிதா.

தீர்ப்பின் முடிவு நமக்குப் பாதகமாக வரும் என்றால், வேறு வழி யோசிக்கலாம் என்றும் சொல்லியுள்ளார். ஆனால், சுற்றி இருந்த அனைவரும், ஒரே குரலில் கோரஸாக, 'நாளை வரப்போகும் தீர்ப்பு முழுக்க முழுக்க நமக்குச் சாதகமாகத்தான் இருக்கும். இந்த வழக்கில் நிச்சயம் நீங்கள் விடுதலை ஆவீர்கள். தைரியமாகச் செல்லுங்கள்’ எனச் சொன்னார்களாம்.

ஜெயலலிதாவும் அந்த நம்பிக்கையிலேயே செப்டம்பர் 27-ம் தேதி காலை, போயஸ் கார்டன் வீட்டை விட்டுக் கிளம்பினார். 'இந்த 18 வருடத் தலைவலி இன்றோடு ஒழியப் போகிறது. இனிமேல்தான் எனக்கு நிம்மதி’ எனத் தெம்பாகவே புறப்பட்டார்.

வழியில் கோட்டூர்புரத்தில் இருக்கும் விநாயகரை வணங்கிவிட்டு நிம்மதியான மனநிலையோடுதான் விமானம் ஏறினார். ஆனால், 'நீங்கள் குற்றவாளி’ என நீதிபதி குன்ஹா தீர்ப்பு சொன்ன போதுதான், சுற்றி உள்ளவர்களால் தான் ஏமாற்றப்பட்டு விட்டோம் என்பது புரிந்துள்ளது.

சிறையில் அடைக்கப்பட்ட நாளில், 'பெங்களூரில் இருந்து தனக்குக் கொடுக்கப்பட்ட தகவல்கள் எப்படி வந்தன, அதில் உண்மை உள்ளதா?’ என்பதைக் கேட்டு அறிந்துள்ளார் ஜெயலலிதா. அப்போதுதான் தன்னைச் சுற்றி இருந்தவர்கள், தன்னுடைய விவகாரத்திலேயே எவ்வளவு அசட்டையாக இருந்துள்ளனர் என்பது புரிந்துள்ளது.

இந்த வழக்கு பற்றி விசாரிக்க தமிழகக் காவல் துறை அதிகாரிகள் செய்த அதிகபட்ச விஷயம், பெங்களூரு உளவுத் துறை அதிகாரிகளிடம் பேசியதுதான். பெங்களூரு உளவுத் துறைக்கு, இந்த வழக்கின் விவரங்களைத் தெரிந்துகொள்ள இருந்த ஒரே சோர்ஸ் பவானி சிங் மட்டும்தான். அதைத் தாண்டி அவர்களால், நீதிபதி குன்ஹாவை நெருங்க முடியவில்லை.

பவானி சிங்கிடம் இருந்தும் உருப்படியான தகவல்கள் எதுவும் கிடைக்கவில்லை. கிடைத்த தகவல்களை அவர்கள் தமிழக உளவுத் துறையிடம் பகிர்ந்துள்ளனர். அவர்கள் அதையே விதவிதமாக தோட்டத்தில் ஒப்பித்துள்ளனர். அதன் விளைவு, இப்போது 30 ஐ.பி.எஸ் அதிகாரிகளை ஒட்டுமொத்தமாக இடமாற்றம் செய்யும் பட்டியல் தயார்.

வழக்குரைஞர்கள் செய்த குளறுபடிகள் தனி அத்தியாயம். செப்டம்பர் 29-ம் தேதி நீதிபதி ரத்னகலா வழக்கை விசாரணைக்கு எடுப்பதற்கு சிறிது நேரத்துக்கு முன்புதான் உயர் நீதிமன்றத்தில் வந்து மனுக்களை டிக்டேட் செய்தது ஜெயலலிதா தரப்பு. அதுவும் அரசுத் தரப்பு வழக்குரைஞர் யார் என்றே தெரியாமலும் போய் நின்றார்கள்.

நீதிபதி 'அரசுத் தரப்பு வழக்குரைஞர் யார்?’ எனக் கேட்டபோது எல்லோரும் பவானி சிங்கைப் பார்க்க, அவர் தனக்கு அப்படி ஓர் உத்தரவே வரவில்லை எனச் சொன்னது, அதையடுத்து நீதிபதி அன்றைக்கு வழக்கை ஒத்திவைத்தது போன்றவற்றைக் கேட்டு, கொந்தளித்துப்போனார் ஜெயலலிதா.

இந்த வழக்கு பற்றி தான் கேட்டபோது எல்லாம், 'நாங்கள் பார்த்துக்கொள்கிறோம்’ எனச் சொல்லிவிட்டு, உருப்படியாக யாரும் ஒன்றும் செய்யவில்லை என்ற கோபம் ஜெயலலிதாவுக்குக் கடுமையாக உள்ளது.

இந்த மனக்கசப்பை உண்டாக்கிய அனுபவங்களால், இனி தகுதியானவர்கள் மட்டுமே கட்சி மற்றும் ஆட்சிப் பொறுப்புகளில் நியமிக்கப்படுவார்கள். கட்சிக்காரர்கள், விசுவாசிகள் என்ற தகுதியை மட்டும் வைத்துக்கொண்டு இனி யாரும் அந்தப் பதவிக்கு வந்துவிட முடியாது.

போயஸ் கார்டன் வீட்டில் முடங்கிக்கொண்டு, கட்சியையும் ஆட்சியையும் பின்னால் இருந்து இயக்குவதைப் பற்றி ஜெயலலிதா யோசிக்கக்கூட இல்லை. காரணம், கடந்த நாடாளுமன்றத் தேர்தலில் நாடு முழுவதும் சுழன்றடித்த மோடி அலையை எதிர்த்தே, 42 சதவிகிதம் வாக்குகளைப் பெற்று வென்றவர்.

அந்தத் தேர்தலில் தி.மு.க-வின் வாக்கு சதவிகிதம் 22 மட்டும்தான். கைது, தண்டனை போன்ற விவகாரங்கள், அ.தி.மு.க-வின் வாக்கு சதவிகிதத்தை சற்றே குறைத்தாலும், அதனால் பாதிப்பு இருக்காது. முன்கூட்டியே தேர்தல் வைத்தாலும் தனி மெஜாரிட்டியில் மீண்டும் அ.தி.மு.க ஜெயித்துவிடும்.

ஆனாலும், முதலமைச்சர் பதவி மூலம் அதிகாரம் நேரடியாக தன்னிடம் இருக்க வேண்டும் என்பதை ஜெயலலிதா திட்டவட்டமாக விரும்புகிறார். அதற்காக விரைவில் சொத்துக்குவிப்பு வழக்கில் இருந்து விடுதலை பெற வேண்டும். அதற்கான வேலைகள் அனைத்திலும் கடந்த காலத்தில் நடந்ததுபோல் மீண்டும் ஏமாந்துவிடக் கூடாது என உஷாராக இருக்கிறார்.

உச்ச நீதிமன்ற நிபந்தனைகளைப் பின்பற்றுவதைக் கண்காணிக்க தனியாக ஓர் அணி அமைக்கப்பட உள்ளது. இவ்வளவு உள்ளே நடந்துகொண்டிருந்தாலும், ஜெயலலிதாவின் போயஸ் கார்டன் வீட்டைச் சுற்றி, புயலுக்குப் பின் நிலவும் கனத்த மௌனம்தான் உறைந்து நிற்கிறது.

கட்சிக்காரர்களில் ஓ.பன்னீர் செல்வம், விஜயபாஸ்கர், செந்தில் பாலாஜி என்ற மூன்று பேரைத் தவிர, மற்ற யாரையும் அவர் சந்திக்கவில்லை. அதனால் இந்தக் கனத்த மௌனத்துக்குப் பிறகு நடக்கப்போகும் பூகம்பத்தை யாராலும் கணிக்க முடியவில்லை!

ஜாமீனில் உள்ள சாதகமும் பாதகமும்...

உச்ச நீதிமன்றத் தலைமை நீதிபதி ஹெச்.எல்.தத்து, நீதிபதிகள் மனோஜ் பி.லோகுர், ஏ.கே.சிக்ரி ஆகியோர் அடங்கிய அமர்வு ஜெயலலிதாவுக்கு ஜாமீனில் விடுதலை வழங்கி உள்ளது. ஆனால், அதில் ஜெயலலிதாவுக்கு சாதக மற்றும் பாதக அம்சங்கள் சரிசமமாகவே இருக்கின்றன.

சாதகமான அம்சங்கள்:

டிசம்பர் 18-ம் தேதி வரை தண்டனையை நிறுத்திவைத்தது. மேல்முறையீட்டுக்கு ஜெயலலிதா தரப்பு கேட்ட 6 வார கால அவகாசத்தைவிட கூடுதலாக இரண்டு வாரங்கள் கொடுத்து 8 வார கால அவகாசம் வழங்கி இருப்பது. மேல்முறையீட்டு விசாரணைக்கு ஜெயலலிதா நேரில் வரத் தேவை இல்லை. அவருடைய வழக்கறிஞர்கள் வந்தாலே போதும் எனச் சொல்லியிருப்பது.

பாதகமான அம்சங்கள்:

டிசம்பர் 17-ம் தேதிக்குள் மேல்முறையீட்டு மனுவைத் தாக்கல் செய்ய வேண்டும். அந்தத் தேதிக்குள் வழக்கின் 35 ஆயிரம் பக்க ஆவணங்களை நீதிமன்றத்தில் ஒப்படைக்க வேண்டும். இதில் ஒரு நாள் தாமதம் ஏற்பட்டால்கூட ஜாமீனை ரத்து செய்வோம் எனக் கண்டிப்பு காட்டியிருப்பது.

இந்த வழக்கின் மனுதாரர்கள் சுப்பிரமணியன் சுவாமி, க.அன்பழகன் உள்ளிட்டோருக்கு எந்தவிதமான அச்சுறுத்தலும் ஏற்படுத்தக் கூடாது. அப்படி ஏற்பட்டதாக அவர்கள் நீதிமன்றத்தை அணுகினால், அதை நீதிமன்றம் பொறுத்துக்கொள்ளாது.

மேல்முறையீட்டை ஒரு நாள்கூட ஒத்திவைக்க முயற்சிக்கக் கூடாது!

தமிழ் மக்களுக்கு எதிரான இனப்படுகொலைகள் தொடர்பில் வடமாகாணசபையில் பிரேரணை சமர்ப்பிக்கக்கூடாது என்று தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்பு அறிவித்துள்ளது.

தமிழ்தேசிய கூட்டமைப்பின் விசேட அறிக்கை ஒன்றை மேற்கோள்காட்டி ஆங்கில பத்திரிகை ஒன்று இந்த செய்தியை வெளியிட்டுள்ளது.

கடந்த பல தசாப்தகாலமாக சிறிலங்கா அரசாங்கங்களினால் தமிழ் மக்களுக்கு எதிராக இனப்படுகொலைகள் அரங்கேற்றப்பட்டுள்ளமையை மறுக்கமுடியாது.

ஆனால் இது தொடர்பில் வடமாகாண சபையோ வேறு எந்த தரப்பினரோ பிரேரணைகளை முன்வைப்பதை தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்பு அங்கீகரிக்காது.

தற்போது சிறிலங்காவின் இனப்படுகொலைகள் தொடர்பில் சர்வதேச விசாரணைகள் இடம்பெற்று வரும் நிலையில் இவ்வாறான பிரேரணைகள் அந்த விசாரணையை பலவீனப்படுத்துவதாக அமையும் என்றும் அந்த அறிக்கையில் கூறப்பட்டுள்ளது.

ஜனநாயக மக்கள் முன்னணி தலைவர் மனோ கணேசனுக்கும், வடமாகாண முதல்வர் விக்னேஸ்வரனுக்கும் இடையில் நேரடி சந்திப்பு ஒன்று கொழும்பில் இடம்பெற்றுள்ளது.

சுமார் இரண்டு மணித்தியாலங்கள் நடைபெற்ற இந்த சந்திப்பு தொடர்பாக ´முதல்வர் விக்னேஸ்வரனுக்கும், எனக்கும் ஐக்கிய இலங்கை வட்டத்துக்குள் அ முதல் ஃ வரை அனைத்தையும் அலசும் முக்கிய கலந்துரையாடல்´ என மனோ கணேசன் தனது டுவீடர் சமூக தளத்தில் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

இது தொடர்பில் மனோ கணேசன் செய்தியாளர்களிடம் தெரிவித்ததாவது,

முதல்வர் விக்னேஸ்வரனுடனான சந்திப்பில் பல்வேறு பரஸ்பர சமகால முக்கியத்துவம் வாய்ந்த விடயங்கள் தொடர்பில் உரையாடினோம். ஜனாதிபதி தேர்தல் தொடர்பில், நமது ஜனநாயக மக்கள் முன்னணி எதிரணியில் பங்களிக்கும் என்றாலும் பொது வேட்பாளர் தொடர்பில் அதிகாரபூர்வமாக இன்னமும் எந்த ஒரு நிலைபாட்டையும் நாம் எடுக்கவில்லை எனவும், அது தொடர்பாக முடிவெடுக்கும் முன்னர் கூட்டமைப்பு தலைவர் சம்பந்தனை சந்திக்க எண்ணியுள்ளதாக நான் விக்னேஸ்வரனிடம் தெரிவித்தேன்.

அதுபோலவே, ஜனாதிபதி தேர்தல் தொடர்பில் தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்பும் எந்த ஒரு நிலைப்பாட்டையும் எடுக்கவில்லை எனவும், அது தொடர்பில், ஊடகங்களில் பல கருத்துகள் கூறப்பட்டாலும்கூட, ஒரு அவசரப்படாத போக்கையே தமது கட்சி தலைமை முன்னெடுப்பதாக விக்னேஸ்வரன் என்னிடம் தெரிவித்தார்.

அத்தகைய ஒரு முடிவெடுக்கும் வேளையில் இன்று தான், வடமாகாண முதல்வர் என்ற அடிப்படையில் எதிர்நோக்கும் பாரிய சிக்கல்களை தமது கட்சி கணக்கில் எடுக்கும் என தான் நம்புவதாக அவர் கூறினார்.

முதல்வராக தெரிவு செய்யப்பட்ட வேளையில், வாக்களித்த மக்களினதும், தனது கட்சியின் சிலரதும் அதிருப்திகளை எதிர்கொண்டு கொழும்புக்கு வந்து, அலரி மாளிகையில் பதவி பிரமாணம் செய்து தனது நல்லிணக்கத்தை அரசுக்கு காட்டியதாக விக்னேஸ்வரன் கூறினார்.

அன்று நான் ஜனாதிபதியின் முன்னால் பதவி பிரமாணம் செய்துகொள்ளாமல் இருந்திருந்தால், இன்று அதை ஒரு காரணமாக அரசு கூறிக்கொண்டிருக்கும்.

ஆனால் இந்த அரசு எம் நல்லெண்ணத்துக்கு பரஸ்பர நல்லெண்ணம் காட்டாதது மாத்திரமல்ல, எமக்கு எதிராக பகைமையைதான் காட்டுகிறது.

ஆனால் அன்று நான் முன்வந்து நல்லிணக்கத்தை காட்டியதால்தான் இப்போது அரசின் உண்மை முகம் தெரியவந்துள்ளது. இதை அன்று தன்னை விமர்சித்த பலர் இன்று புரிந்து கொண்டுள்ளதாக விக்னேஸ்வரன் கூறினார்.

மேல்மாகாணத்தில் முதல்வர் பிரசன்னா ரணதுங்க கொண்டுள்ள அதிகாரங்கள் தனக்கு மறுக்கப்பட்டுள்ளதாக விக்னேஸ்வரன் சொன்னார். மாகாண செயலாளரை தன்னால் நியமிக்க முடியவில்லை. இங்குள்ள ஆளுநர் அளவி மௌலானா, சம்பிரதாய பூர்வ கடமைகளை செய்கிறார்.

ஆனால், அங்குள்ள ஆளுநர் சந்திரசிறி, அரசியல் நிர்வாக முடிவுகளை எடுத்து செயற்படுகிறார். இதுதான் வித்தியாசம். இதை சிங்கள மக்களுக்கு எடுத்து கூறும்படி என்னிடம் கோரிக்கை விடுத்தார்.

தானும் இதை செய்ய விரும்புவதாகவும், அதற்கு ஒத்துழைப்பு வழங்கும்படியும் கேட்டுக்கொண்டார். வடமாகாணசபைக்கு இழைக்கப்பட்டுள்ள அநீதி மற்றும் முதல்வர் என்ற முறையில் தான் எதிர்கொள்ளும் திட்டமிட்ட தடைகளை, ஜனாதிபதி தேர்தல் தொடர்பான முடிவுகளை எடுக்கும்போது தனது கட்சி கவனத்தில் கொள்ளும் என தான் நம்புவதாக அவர் எனக்கு கூறினார்.

முதல்வர் விக்னேஸ்வரனுடன் தனக்கு உள்ள விசேட புரிந்துணர்வை முன்னிறுத்தி, அவருடனான கலந்துரையாடல்களை தொடர்ந்தும் கிரமமாக முன்னெடுக்க போவதாக மனோ கணேசன் கூறினார்.

உண்மையான தேசிய ஐக்கியத்தை உருவாக்கும் நோக்கில், தமிழ் மக்களின் பிரச்சினைகளை சிங்கள மக்களுக்கு எடுத்து கூறும் கொள்கையை தமது கட்சி ஏற்கனவே முன்னெடுக்கின்றது. இதற்கு மேலதிகமாக வடமாகாணசபை எதிர்கொள்ளும் திட்டமிட்ட தடைகளை, தென்னிலங்கை சிங்கள, ஆங்கில ஊடகங்கள் மூலமாக, சிங்கள மக்களுக்கு எடுத்துக்கூறும் ஒரு பொறிமுறையை விக்னேஸ்வரனுடன் இணைந்து தமது கட்சி உருவாக்கும் என மனோ கணேசன் மேலும் கூறினார்.

பாரத ரத்னா விருதை இரத்தக் கறைப் படிந்த இராஜபக்சேக்கு அளிக்க வேண்டுமென கூசாமல் கூறுகிற சுப்பிரமணிய சாமி பாரத ரத்னா விருதுக்கே பெரும் இழிவை தேடித் தந்திருக்கிறார் என தமிழர் தேசிய முன்னணியின் தலைவர் பழ.நெடுமாறன் அவர்கள் தெரிவித்துள்ளார். சுப்பிரமணியன் சாமியின் கூற்றுக்கு கருத்துத் தெரிவித்து அறிக்கை ஒன்றையும் அவர் விடுத்துள்ளார் அந்த அறிக்கையில்:

தமிழர் தேசிய முன்னணி தலைவர் பழ. நெடுமாறன் விடுத்துள்ள அறிக்கை
இலட்சக்கணக்கான தமிழர்களை திட்டமிட்டு இனப் படுகொலை செய்ததற்காகவும் போர்க்குற்றங்கள் புரிந்ததற்காகவும் மனித உரிமைகளை அப்பட்டமாக மீறியதற்காகவும் அய். நா. விசாரணை ஆணையத்திற்கு முன் குற்றவாளியாக நிறுத்தப்பட்டிருக்கும் இலங்கை அதிபர் இராஜபக்சேக்கு பாரத ரத்னா விருது வழங்க வேண்டுமென பா. ஜ. க. தலைவரான சுப்பிரமணிய சாமி கூறியிருக்கிறார்.

மனித குலத்திற்கு ஒப்பற்றத் தொண்டு புரிந்ததற்காக ஜவகர்லால் நேரு, காமராசர், அம்பேத்கர், நெல்சன் மண்டேலா, அன்னை தெரசா போன்ற மாபெரும் தலைவர்களுக்கு அளிக்கப்பட்ட பாரத ரத்னா விருதை இரத்தக் கறைப் படிந்த இராஜபக்சேக்கு அளிக்க வேண்டுமென கூசாமல் கூறுகிற சுப்பிரமணிய சாமி பாரத ரத்னா விருதுக்கே பெரும் இழிவை தேடித் தந்திருக்கிறார்.

இதை நான் வன்மையாகக் கண்டிக்கிறேன்.

ஈழத் தமிழர்களுக்கு எதிராகவும் தமிழக மீனவர்களுக்கு எதிராகவும் சிங்கள அரசு தொடர்ந்து மேற்கொண்டு வரும் கொடுமையான நடவடிக்கைகளை ஆதரித்துப் பேசி வருகிற சுப்பிரமணிய சாமி மீது நடவடிக்கை எடுக்க பா. ஜ. க. தலைமை முன்வராததை பார்க்கும் போது அதனுடைய ஒப்புதலுடன்தான் சுப்பிரமணிய சாமி பேசுகிறார் என்பது தெளிவாகத் தெரிகிறது.

இதனால் ஏற்படும் விளைவுகள் மிக மோசமாக இருக்கும் என்பதை பா. ஜ. க. தலைமை உணர வேண்டும். உணராவிட்டால் காங்கிரசுக் கட்சிக்கு தமிழ்நாட்டில் ஏற்பட்ட கதி பா. ஜ. க. விற்கும் ஏற்படும் என எச்சரிக்க விரும்புகிறேன் என அவர் அந்த அறிக்கையில் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

கடந்த ஆகஸ்ட் மாதம் ஐக்கிய நாடுகள் மனித உரிமைப் பேரவையின் முன்னாள் ஆணையாளர் நவனீதம்பிள்ளைக்கு கடிதம் அனுப்பி வைத்த தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் வடக்கு கிழக்குமாகாணசபை சேர்ந்த 33 உறுப்பினர்கள், நீதி மன்றத்தில் முன்னிலையாக வேண்டுமென மேன்முறையீட்டு நீதிமன்றம் அழைப்பாணை உத்தரவு பிறப்பித்துள்ளது.குற்றவியல் சட்டத்தின் 120 சரத்தின் அடிப்படையில் வழக்குத் தொடரப்பட முடியும் என மனுவில் சுட்டிக்காட்டப்பட்டுள்ளது.

வட மாகாணசபையைச் சேர்ந்து 28 உறுப்பினர்களும், கிழக்கு மாகாணத்தைச் சேர்ந்த 5 உறுப்பினர்களும் இவ்வாறு கடிதம் அனுப்பியிருந்தனர்.

இலங்கையில் நன்மதிப்பிற்கு களங்கம் ஏற்படும் வகையிலும், ஐக்கிய நாடுகள் அமைப்புடன் பேணி வரும் சமூக உறவுகளை பாதிக்கும் வகையிலும் இந்தக் கடிதம் எழுதப்பட்டிருந்தது என குற்றம் சுமத்தப்பட்டுள்ளது.இன நல்லிணக்கத்தை சீர்குலைக்கும் வகையில் இக்கடிதம் எழுதப்பட்டிருந்தது எனவே இது குறித்து நுகேகொடை பொல்வத்த என்னும் பிரதேசத்தைச் சேர்ந்த கால்லகே ரவிந்திர நிரோசன் என்பவரினால் மேன்முறையீட்டு நீதி மன்றத்தில் மனு தாக்கல் செய்யப்பட்டிருந்தது.

எதிர்வரும் 30ம் திகதி வடக்கு கிழக்கு மாகாணசபைகளின் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பைச் சேர்ந்த 33 உறுப்பினர்கள் நீதி மன்றத்தில்
முன்னிலையாக வேண்டுமென, மனுவை பரிசீலனை செய்த விஜித மலல்கொட மற்றும் ஏ.எச்.எம்.டி. நவாஸ் ஆகிய நீதிவான்கள் உத்தரவிட்டுள்ளனர்.

ஐ.நா மனித உரிமைகள் ஆணையக உறுப்பினராக இந்தியா மீண்டும் வாக்கெடுப்பில் வெற்றிபெற்றுள்ளது.

ஐ.நா மனித உரிமைகள் ஆணையகத்தில் உள்ள 47 நாடுகளில் இந்தியாவும் இதுவரை உறுப்பு நாடாக இருந்து வந்தது. இந்நிலையில் ஆசிய கண்டத்தில் இந்தியா மற்றும் ஏனைய நான்கு நாடுகளின் பதவிக் காலம் இந்த ஆண்டு டிசம்பர் மாதத்துடன் முடிவடைகிறது. இதையொட்டி அந்த 4 இடங்களுக்கான புதிய தேர்தல் செவ்வாய்க்கிழமை நடைபெற்றது. இதில் இந்தியா, வங்க தேசம், கத்தார், தாய்லாந்து, இந்தோனேசியா ஆகிய ஐந்து நாடுகள் போட்டியிட்டன. இதில் இந்தியா வெற்றி பெற்று எதிர்வரும் 2015 முதல் 2017 வரை காலகட்டத்துக்கு ஐ.நா மனித உரிமைகள் ஆணையகத்தின் உறுப்பினராக தெரிவாகியுள்ளது.

இதன் மூலம் உலகளவில் நடைபெறும் மனித உரிமை தொடர்பான விவகாரங்களில் கேள்விகள் எழுப்பவும், விவாதிக்கவும் இந்தியாவுக்கு மீண்டும் சந்தர்ப்பம் கிடைத்துள்ளது.

நடவடிக்கை எல்லாளன்….

பதிந்தவர்: தம்பியன் 21 October 2014

இதயத்தில் மூட்டிய நெருப்பின் சமர்

22.10.2007 நேரம் விடிசாமம் 1.30 மணி. அந்த அநுராதபுர வான்படைத்தளம் ஆழ்ந்த உறக்கத்திலிருந்தது. நடக்கப்போவதை அறியாத அந்தத்தளம் சஞ்சலமில்லாமல் தூங்கிக் கொண்டிருந்தது. தனது பாதுகாப்பில் அத்தனை நம்பிக்கையும் இறுமாப்பும் அதற்கு. ஆனால் சிறிது நேரத்தில் ஒரு பெரும் பூகம்பத்தை மூட்டப்போகும் அந்தக் கரும்புலி வீரர்கள் இருபது பேரும் தங்களை களத்தில் இருந்தபடி வழிநடத்தப் போகும் அணித்தலைவன் இளங்கோவின் கையசைப்பிற்காகக் காத்திருந்தார்கள்.

இளங்கோ நிலைமையை அவதானிக்கின்றான். தனக்குச் சாதகமான நேரம் வரும்வரை காத்திருந்தான். அந்த நேரமும் வந்தது அவன் கரும்புலி வீரர்களைத் தனக்கு அருகாக அழைத்துக் கொண்டான். இறுதித் திட்டத்தை தெளிவாக அவர்களுக்கு விளங்கப்படுத்தினான்.

“எங்களிடம் இருக்கிற ஆயுதமெல்லாம் எதிரியின்ர இலக்குகளை அழிக்கிற ஆயுதங்கள். நாங்கள் வடிவா நிதானமா சண்டை பிடிப்பம். நாங்கள் இப்ப உள்ளுக்க போறம். சண்டை பிடிக்கிறம். எதிரியின்ர விமானங்களை உடைக்கிறம். விடுதலைப் புலிகளெண்டா ஆரெண்டுறதை சிங்களப் படையளுக்குக் காட்டுவோம்….” இளங்கோவின் குரல் உறுதியாய் ஒலித்தது.
“வீமண்ணை என்ன எதிர்ப்பு வந்தாலும் நீங்கள் எம்.ஐ.24 நிக்கிற இடத்துக்கு வேகமாய்ப் போங்கோ. ஹெலி ஒண்டையும் எழும்ப விடாம அடிச்சு நொருக்குவம். அப்ப நாங்கள் வெளிக்கிடுவம்.”

இளங்கோவின் அனுமதி கிடைத்ததும் எல்லோரும் தங்கள் ஆயுதங்களை இயங்கு நிலைக்கு தயார் படுத்தியபடி உற்சாகமாக நகர தொடங்கினார்கள். இந்த நாளுக்காக அவர்கள் எத்தனை வருடங்கள் காத்திருந்தார்கள். எத்தனை கடின பயிற்சிகளுக்குள் மூழ்கியிருந்தார்கள். எல்லாமே இந்த நாளுக்காகத்தான். சின்னப் பிசகென்றாலும் எல்லாமுமே தலைகீழாக மாறிவிடும். அதனால் பயிற்சி கடுமையாக இருந்தது. யாரும் அசைந்து கொடுக்கவில்லை. பயிற்சிகளால் உடல் களைப்படையும். ஆனால் அவர்கள் சோர்ந்ததேயில்லை. அவர்களின் எண்ணமெல்லாம் இலக்கு பற்றியதாகவே இருந்தது. பயிற்சித் தளத்தில் பயிற்சி ஆசிரியரின் சொல்லை அவர்கள் என்றுமே தட்டிக் கழித்ததில்லை. பயிற்சி சிறிது கடுமையாக இருந்தால் தங்குமிடத்தில் ஆசிரியரை அன்பாகக் கிண்டலடிப்பார்கள். அங்கு சிரிப்பொலிகள் எழும். கைகள் ஆயுதங்களைத் துப்பரவு செய்து கொண்டிருக்கும். இப்படி கழிந்தன அந்த நாட்கள்.

அமைதியான அந்த இரவில் வண்டுகளின் ரீங்கார ஒலிகளும், சில பறவைகளின் இடைவிட்ட ஓசைகளும் அந்த விமானத் தளத்தைச் சூழ கேட்டுக் கொண்டிருந்தன. இந்த அமைதியைக் குலைக்காதவாறு அவர்கள் அந்தப் படைத்தளத்தின் தடைவேலியை நோக்கி நகர்ந்து கொண்டிருந்தார்கள். ஒவ்வொரு கரும்புலி வீரனும் தான் தாக்குதல் நடாத்தும் விதத்தை மனதில் ஒத்திகை பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். அப்போது தலைவர் அவர்கள் இறுதியாகச் சொல்லிவிட்ட வரிகள் ஞாபகத்திற்கு வந்தன.

“நீங்கள் 21 பேரும் போறியள். நிச்சயம் நிறையச் சாதிப்பீங்கள். எங்களாலையும் செய்யமுடியும் எண்டதை உலகத்துக்கு நாங்கள் காட்டுவோம். உங்கட பேரை நாங்கள் சொல்லத் தேவையில்லை. இந்த உலகம் கட்டாயம் உங்கட பேரை உச்சரிக்கும்.” தலைவரின் உணர்வை அவர்கள் நன்கு புரிந்தவர்கள். தலைவருடன் கூடவிருந்து வாழ்ந்தவர்கள். அவரின் ஒவ்வொரு அசைவினதும் அர்த்தத்தையும் தெளிவாக புரிந்து வைத்திருந்த அந்த வீரர்கள் தலைவரைப் பார்த்து தாங்கள் சாதிப்போம் என்ற உறுதிமொழியை முகத்தில் பூத்த புன்னகைமூலம் காட்டினார்கள். அந்த இடத்தில் “அண்ணை தேசிய கொடியைக் கொண்டு போகட்டுமா?” என இளம்புலி கேட்டான்.

“நீங்கள் கொண்டுபோகலாம். அதுக்குத் தடையில்லை. ஏனெண்டா இது முற்று முழுதான இராணுவத் தளம். நீங்கள் உங்கட உச்ச வீரத்தை காட்டுங்கோ. ஆனால் ஆரும் அதிகாரியளின்ர பிள்ளையள் சிலநேரம் அங்க நிக்கக்கூடும். தாக்குதல் நடத்தேக்குள்ள அவைய பத்திரமா அகற்றி அவையளுக்கு ஒன்றும் நடக்காம பார்த்துக்கொள்ளுங்கோ.” தலைவரின் கவனம் அவர்களுக்குப் புரிந்தது.

உண்மையில் சிங்களப் படைகளைப் போல் பிணந்தின்னிக் கழுகுகளாக அவர்கள் செல்லவில்லை. அவர்களின் ஓரே மூச்சு, சுதந்திரமான தேசம் தான். அதற்காகத்தான் இவர்கள் வெடிசுமந்து போனார்கள். இந்தக் கரும்புலி அணிக்குள் மூன்று பெண் கரும்புலிகளும் இருந்தார்கள். அவர்களில் அறிவுமலர் என்ற பெண் கரும்புலி மிகவும் இரக்க சுபாவமுடையவள். பயிற்சி நாட்களில் இவளின் தங்ககத்தில் ஒருநாள் தலைக்கு அணியும் சீருடை தொப்பிக்குள் எலிக்குஞ்சுகள் கீச்சிட்டுக்கொண்டிருந்தன. எலிக்குஞ்சுகளை இவர்கள் கண்டு விட்டதால் அச்சமடைந்த தாயெலி அங்குமிங்கும் ஒடியபடியிருந்தது. கூட இருந்தவர்கள் அதை வெளியில் விடுவோமென ஆலோசனை சொன்னார்கள். ஆனால் அவள் மறுத்துவிட்டாள். அதை இருந்த இடத்திலேயே வைத்துவிட்டாள். தாயெலி அதை ஒவ்வொன்றாக வாயில் கவ்வி இன்னொரிடத்திற்கு கொண்டு சென்றது. கடைசி எலிக்குஞ்சை தாயெலி காவிச் செல்லும்வரை அவள் காவலிருந்தாள். இத்தனை மென்மையான உள்ளங்களிலிருந்து எதிரிகளை அழிக்க வேண்டுமென மனவலிமை பிறக்கின்ற தென்றால் சிங்களதேசம் எத்தகைய கொடுமைகளை எங்கள் மீது புரிந்திருக்கிறது.

நேரம் விடிகாலை 3.00 மணி அமைதியாயிருந்த அந்த தளத்தில் தங்களுக்கு சாதகமான இடத்தில் தடையை அகற்றுவதற்காக தடைவேலியை கரும்புலிகள் அணி நெருங்குகின்றது. கரும்புலி வீரர்கள் சிலர் தங்கள் சீருடையிலிருந்த பைகளைத் தட்டிப் பார்க்கின்றார்கள். இவர்கள் வன்னித் தளத்திலிருந்து புறப்படுவதற்கு முதல் நாள் இரவு நடவடிக்கைகான தளபதியை அவசர அவசரமா அழைத்த தலைவர் “பெடியள் வெளிக்கிட்டிட்டாங்களா?” என்று கேட்டார். “இல்லையண்ணை. இனித்தான்…” “அப்பிடியெண்டா அவங்களிட்டச் சொல்லுங்கோ கடைசியா முகாமுக்குள்ள இயங்கேக்கையும் பொக்கற்றில சொக்கிலேற்றுகளைக் கொண்டுபோகச் சொல்லுங்கோ. இவங்கள் கடைசி நேரம் விட்டிட்டுப் போடுவாங்கள். பிறகு நீண்டநேரம் சண்டை பிடிச்சா களைச்சிடுவாங்கள். ஆனபடியா மறக்காம கொண்டுபோகச் சொல்லுங்கோ.”

அந்த வீரர்கள் புறப்பட்ட கணம் முதல் தலைவர் அந்த வீரர்கள் பற்றியே சிந்தித்துக் கொண்டிருந்தார். பெரும் இலட்சிய நெருப்பைச் சுமந்து செல்லும் அந்த வீரர்கள் உச்சமான சாதனை புரிந்துதான் இந்த மண்ணில் வரலாறாக வேண்டுமென அவர் துடித்துக் கொண்டிருந்தார். அதை நன்கு புரிந்து வீரர்கள் இங்கே சாதிக்கும் கணத்தை நெருங்கிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

அநுராதபுர வான்படைத் தளத்தைச் சூழ கோயில் திருவிழாபோல் வெளிச்சம் போடப்பட்டிருந்தது. ஆனால் அந்த வெளிச்சத்தில் மிகவும் அமைதியாக எழிலின்பனும் பஞ்சீலனும் தடையை நெருங்குகின்றார்கள். வேகமாக தங்களிடமிருந்த கம்பி வெட்டும் கருவியால் தடையை வெட்டத் தொடங்குகின்றார்கள். அவர்களிலிருந்து 15 மீற்றரில் இளங்கோ நிலையெடுத்திருந்து அணிக்கான கட்டளைகளைப் பிறப்பித்துக்கொண்டிருந்தான். அன்புக்கதிரும் புரட்சியும் தடை அகற்றும் பகுதிக்கு அண்மையாக இருந்த காப்பரணை நோக்கி தங்கள் இரவுப் பார்வைச் சாதனம் பொருத்தப்பட்ட ஆயுதத்தால் குறிபார்த்தபடியிருந்தார்கள் அவர்களின் குறிக்காட்டிக்குள்ளால் அந்த காவலரணில் இருந்த விமானப்படைச் சிப்பாயின் முகம் தெரிந்தது. ஆனால் அவன் இவர்களைப் பார்க்க மனமில்லாதவன் போல் எங்கோ பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். அவனுக்குத் தெரியாமல் இங்கே அதிவேகமாய் தடை வெட்டப்பட்டுக் கொண்டிருந்தது. வான்படைத்தளத்தின் பாதுகாப்புக் கருதி எதிரி அதிக தடைகளை ஏற்படுத்தி இருந்தான். கம்பிவலை வேலி, பட்டுக்கம்பி வேலி, முட்சுருள், கண்ணிவெடிகள் என ஏராளமான தடைகள்.

தாங்கள் தளத்தில் பயிற்சி செய்தபடி, பயிற்சியை விடவும் வேகமாக தடையை அகற்றிக்கொண்டிருந்தார்கள். தடையில் மின் பாய்ச்சல் இருக்கின்றதா இல்லையா என்பதையும் உறுதிப்படுத்திக் கொண்டார்கள். குறுகிய நேரத்தில் தடை அகற்றப்படுகின்றது. தடை அகற்றப்பட்டதற்கான சைகையை இளங்கோவிற்கு வழங்க திறக்கப்பட்ட பாதைக்குள்ளால் அணிகள் வேகமாக உள்நுழைகின்றன. இப்போது அவர்கள் சாதிப்பது உறுதியாகிற்று. எல்லோர் முகங்களிலும் மகிழ்ச்சிப் பிரகாசம். தங்கள் நீண்ட கனவு நிறைவேறப் போவதற்கான ஆனந்தச் பூரிப்பு.

இளங்கோ கட்டளை மையத்துடன் தொடர்பெடுக்கின்றான். “நாங்கள் இறங்கப்போறம். இப்ப தொடர்பிருக்காது. விமானத்தளத்தின்ர மையத்துக்குப்போன பிறகுதான் தொடர்பெடுப்பன்.” இளங்கோ நிலைமையைச் சொல்லி விட்டு அணியுடன் உள்நுழைகின்றான். நடப்பதை சற்றும்புரியாத விமானப் படைத்தளம் அமைதியாகவே கிடந்தது. அன்று இரவு பயிற்சி விமானமும், பீச்கிறாவ்ற்றும் வந்து இறங்கியதாக மிகுந்த மகிழ்ச்சியோடு கட்டளைப் பீடத்திற்கு தெரியப்படுத்தினார்கள். நடக்கப்போவதை அறியாத அந்த விமானம் எரிபொருள் தாங்கி முழுவதும் எரிபொருள் நிரப்பியபடி பற்றி எரிவதற்குத் தயாராயிருந்தது.

உள்நுழைந்த அணி அங்கிருந்த கிறவல் மண்புட்டியை தாண்டும் போதுதான் காவலில் இருந்த சிப்பாய் முகாமில் மனித உருவங்களைப் பார்த்துத் திகைத்து நின்றான். பயப்பீதியால் “டோ… டோ…” என்று அவன் கத்தத் தொடங்கினான். சுமார் இரண்டு நிமிடங்கள் வரை எதிரிச்சிப்பாய் கத்தித் தொலைத்தான். அத்தோடு அங்கு நிலவிய நிசப்தத்திற்கு முற்றுப்புள்ளி கிடைக்கிறது.

சுபேசனின் ‘லோ’ முழங்கியது. காவலரணில் பட்டு பெருமோசையோடு அது வெடித்துச் சிதறியது. கரும்புலிகளின் வீரசாகசம் சிங்களத்தின் கோட்டையான அநுராதபுரத்துக்குள் தொடங்கியது.

எதிரி நிலைகளைத் தகர்த்தபடி வேகமாக அணிகள் உள்நுழைகின்றன. இளங்கோ வேகமான முறையில் கட்டளைகளைப் பிறப்பிக்க கரும்புலி வீரர்கள் தங்கள் இலக்குகளை நோக்கி தங்கள் உடலில் சுமந்த நவீனகரமான வெடிபொருட்களோடும் ஆயுதங்களோடும் ஓடிக் கொண்டிருந்தார்கள்.

சமநேரத்தில் வன்னியில் விடுதலைப் புலிகளின் வான்படைத்தளத்தில் அச்சமென்றால் எதுவென்று தெரியாது, எப்போதும் எதற்கும் துணிந்த வானோடிகள் தங்கள் இலகுரக விமானத்திலேறி அநுராதபுர வான்படைத்தளத்தை நோக்கி விரைந்தார்கள்.

வீமன் தனது அணியை அழைத்துக் கொண்டு எம்.ஐ.24ரக உலங்கு வானுர்தி தரிப்பிடம் நோக்கி முன்னேறினான். இளங்கோ மற்றைய அணியை அழைத்துக்கொண்டு பிரதான விமானத்தரிப்பு கொட்டகையை நோக்கி ஓடினான். இளங்கோ தானும் சண்டையிட்டபடி அணியையும் வழிநடத்தினான். எந்தவித பதட்டமுமில்லாமல் மிகவும் தெளிவான முறையில் இளங்கோவின் குரல் ஒலித்துக்கொண்டிருந்தது. சண்டையென்றால் சோளம் பொரி சுவைப்பதுபோன்ற உணர்வவனிற்கு. பதட்டமென்றால் என்னவென்று இளங்கோ புத்தகத்தில்த்தான் படித்தறிய வேண்டும். அனுபவத்தில் அதைப்பற்றி அவனுக்குத் தெரிந்திருக்க நியாயமில்லை. எத்தனை சண்டைக் களங்களில் எதிரியைப் பந்தாடியவன். வன்னியில் நடந்த புகழ்பெற்ற சமர்களிலெல்லாம் அவனின் துப்பாக்கி முழங்கியிருக்கின்றது.

ஓயாத அலைகள் – 3 நடவடிக்கையில் ஜெயசிக்குறுப் படையை விரட்டியடித்த பெருஞ் சமரில் ஒட்டுசுட்டானிலிருந்த கட்டைக்காட்டுப் பாலத்தை சிங்களப் படைகளிடமிருந்து மீட்பதற்காக எதிரிப்படை மீது அதிரடியாய்ப் புகுந்து எதிரிகளை மண்ணில் புரளவைத்து கட்டைக்காட்டுப் பாலத்தை எல்லோரும் வியக்கும்படி கைப்பற்றியவன் இந்த இளங்கோ.

இத்தாவில் சமர்க்களத்தில் பெண் போராளிகளின் நிலைகளை ஊடறுத்து உள் நுழைந்த கவசப்படை கவசவண்டிகள் மீது துணிகர தாக்குதலை மேற்கொண்டு ஒரு பவள் கவசவாகனத்தை மடக்கிப் பிடித்து அதிலிருந்த எதிரிமீது தாக்குதலைத் தொடுத்து மின்னல் வேகத்தில் அந்த பவள் கவச வாகனத்தில் பாய்ந்து ஏறி அதில் பூட்டப்பட்டிருந்த 50 கலிபர் துப்பாக்கியைக் கைப்பற்றி அதிலிருந்தபடியே எதிரியைத் தாக்கி பெரும் சாகசம் நிகழ்த்திய இளங்கோ இந்தக் களத்திலா அசைந்து கொடுப்பான்?

அநுராதபுர படைத்தளம் ஒவ்வொரு நொடிப்பொழுதிலும் அதிர்ந்துகொண்டிருந்தது. பெரும் இறுமாப்போடு நீண்ட தடைகளையும் மண் அணைகளையும் காவல்நிலைகளையும் அமைத்து விட்டு ‘முடிந்தால் புலிகள் புகுந்து பார்க்கட்டும்’ என்று நினைத்திருந்த எதிரிகளுக்கு ‘முடிந்தால் தடுத்துப் பார்க்கட்டும்’ என்ற சவாலோடு கரும்புலிகள் விமானங்களை நோக்கி ஓடினார்கள். இந்த விமானங்கள் மீது எத்தனை கோபம் அவர்களுக்கிருந்தது. எங்கள் தாய் நிலத்தில் எங்கள் பிஞ்சுக் குழந்தைகள் தசைத் துண்டுகளாய் சிதறவும், எங்கள் தாய்க்குலம் ஓவென்று கதறி அழுவதற்கும் தினம் தினம் சாவின் வாடையே எங்கள் தாய் நிலத்
தின் வாசல்களில் வீசுவதற்கும் கொடிய எதிரிக்கு உதவுவது இந்த விமானங்கள் தானே. இந்த விமானங்களை அழிப்பதால் சிதையப்போவது விமானங்கள் மட்டுமல்ல, சிங்கள அரசினதும் அதன் படையினதும் ஆக்கிரமிப்பு ஆசை நிறைந்த போர்வெறிக் கனவுந்தான்.

சண்டை தொடங்கி கொஞ்ச நேரத்திற்குள் விமானத்தளத்தில் நின்ற விமானங்கள் பெருமோசையோடு வெடித்துச்சிதறி எரிந்து கொண்டிருந்தன. தங்களைக் காக்கமுடியாத ஆற்றாமையோடு கரும்புலி வீரர்களுக்குக் கட்டுப்பட்டு அவை கவனமாக சொன்னதைச் செய்யும் கிளிப்பிள்ளை  போல எரிந்து கொண்டிருந்தன. அந்த விமானங்களைப் பாதுகாக்க வேண்டியவர்கள் எங்கள் தேசத்தின் புயல்களின் வீச்சில் அகப்பட்டு செத்துவீழ்ந்திருந்தார்கள். எஞ்சியோர் அந்தத் தளத்தை விட்டே ஓடித்தப்பினார்கள்.

அந்த விமானப் படைத்தளத்தின் ஓடுபாதையின் இடது புறமாக நிறுத்தி வைக்கப்பட்டிருந்த எம்.ஐ – 24ரக உலங்கு வானுார்தியை நெருங்கிய வீமனின் அணி அந்த உலங்குவானுார்தி மீது தாக்குதலைத் தொடுக்கின்றது. சிங்களப் படையின் பலம்மிக்க உலங்குவானுர்தியான எம்.ஐ-24 ஒன்று வெடித்துச் சிதறியபடி எரிந்துகொண்டிருக்கின்றது. மற்றைய எம்.ஐ-24 உலங்குவானூர்தி மீது தாக்குதல் தொடுத்தபோதும் அது சேதமாகிக்கொண்டே இருந்தது. பற்றி எரியவில்லை. அதன் மீது தொடர்ச்சியாக வீமனின் அணி தாக்குதலை தொடுத்தது. இந்தக் கணத்தில் சிங்களப் படையால் விமானத்தளத்தை நெருங்கவே முடியவில்லை. அவர்களின் கண்முன்னாலேயே அவை வெடித்து பெரும் தீப்பிழம்பை வீசியபடியும் கரும்புகையை கக்கியபடியும் எரிந்துகொண்டிருந்தன.

மறுபக்கம் இளங்கோ பிரதான விமானத் தரிப்பு கொட்டகையை நோக்கி தனது மற்றைய அணியை சண்டையிட்டபடி நகர்த்தினான். அந்த கொட்டகை மீது கருவேந்தன் ‘லோ’ வால் தாக்க அங்கிருந்த விமானங்கள் தீப்பற்றத் தொடங்கின. அவர்கள் விமானக் கொட்டகையையும் ஒடுதளத்தில் தரித்து நின்ற விமானங்கள் மீதும் தாக்க அவையும் தீப்பற்றி எரியத் தொடங்கின.

அநுராதபுர வான்படைத்தளத்தினுள் எதிரியின் விமானங்களுக்குத் தங்கள் உடலில் சுமந்து வந்த வெடி பொருட்களால் தாக்கி அவை எரியும் காட்சியை ஆனந்தத்தோடு பார்த்தபடி நிலைமையை வன்னியிலுள்ள கட்டளைப் பீடத்திற்கு அறிவித்தான் இளங்கோ. “என்னண்டா வீமனாக்கள் எம்.ஐ-24 ஒண்டை எரிச்சிட்டாங்கள். மற்றது தாக்கி சேதப்படுத்தியிருக்கு அது எரியேல்ல. இஞ்சால என்ர பக்கம் ஒரு கே-8 விமானமும் இன்னுமொரு விமானத்தையும் ரண்வேயில தாக்கி எரிச்சிருக்கிறம். பெரிய கங்கருக்குள்ள நிற்கிற விமானங்களுக்கு அடிச்சிருக்கிறம். தொடர்பில நில்லுங்கோ பார்த்து அறிவிக்கிறன்.” கட்டளை மையத்திற்கு இளங்கோ நிலைமைகளை தெரியப்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறான்.

சண்டை தொடர்ந்து கொண்டிருந்தது. அந்த வான்படைத் தளத்துள் நடந்த தொடக்கச் சண்டையின் போது உள்ளிருந்த எதிரிகளின் தடைகளை தகர்த்தெறிந்து எழிலின்பன், பஞ்சீலன், சுபேசன், ஆகியோர் தங்களுக்குத் தரப்பட்ட பணியை சரிவர நிறைவேற்றிய திருப்தியோடு வீரச்சாவைத் தழுவிக்கொண்டனர்.

கரும்புலிகளின் நெஞ்சில் எரிந்த விடுதலைத் தீயின் ஒளிப்பிழம்புகள் அந்த விமானத் தளத்தை சுட்டெரித்துக் கொண்டிருந்தன. சிங்களப் படைகளால் துளியளவேனும் கரும்புலி வீரர்களின் தாக்குதலுக்கு ஈடுகொடுக்க முடியவில்லை. அவர்கள் எத்தனைதான் முயன்றாலும் விமானத்தளம் கரும்புலி வீரர்களின் கட்டுப்பாட்டிலேயே இருந்தது. முன்னேறிய படையினர் அடித்துவிரட்டப் பட்டனர்.

சுமாதானம் என்ற மாயையைக்காட்டி எங்கள் விடுதலைப் போரை சிதைத்து விட சிங்களத் தேசம் மும்முரமாக ஈடுபட்டபோது, இவர்கள் எந்த நொடிப்பொழுதும் கரும்புலியாகி எதிரியின் குகைக்குள் புகுந்து பகைவனுக்கு பெரும் சேதம் விளைவித்து தலைவனுக்கு பலம் சேர்க்க காத்திருந்தார்கள். தலைவரோடு கூடவிருந்து அவரின் சுமைகளைத் தாங்கியவர்கள். அந்த உணர்வோடுதான் எதிரியின் கற்பனைகளைச் சிதைத்துவிட்டு மீண்டும் இங்கு போர்மேகம் கருக்கொண்டபோது கரும்புலியாய் பிறப்பெடுத்தார்கள். தங்கள் இலக்கை அழித்தொழிக்கும் அந்த நாளுக்காக அவர்கள் எத்தனை இரவுகள் காத்திருந்தார்கள். அவர்களின் நெஞ்சில் பிறந்த விடுதலைப்பற்று இன்று அநுராதபுரத்து வான்படைத் தளத்தை சிதைத்துக் கொண்டிருந்தது.

அநுராதபுர வான்படைத்தளத்தின் மையத்தில் நின்று விமானத்தளத்தை தனது கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருந்தபடி விமானங்கள் நிற்கும் திசைகளுக்கு கரும்புலிகளை நகர்த்தினான் இளங்கோ. வீமன் மறுபுறத்தே நின்றபடி தனது அணியை வழிநடத்தினான். இந்த வீரர்களை எதிர்த்துச் சமரிடும் திறன் சிங்களப் படைக்கு எங்கே இருக்கின்றது?

வீமன் தலைவருக்கு நெருக்கமாக நின்று பணிபுரிந்தவன். தேசத்தின் குரல் அன்ரன் பாலசிங்கம் அவர்களின் மெய்க்காவலர் அணிக்குப் பொறுப்பாக நின்று செயற்பட்டவன். அந்தப் பெரு மனிதனின் மனதைப் புரிந்து அவரோடு இசைந்துபோய் அவரின் தேவைகளை நிறைவேற்றிக் கொடுப்பதில் வல்லவனாயிருந்தான் வீமன். ஆனால் பாதுகாப்பு நடைமுறைகளில் அவன் தளர்வு காட்டியதில்லை. தேசத்தின் குரல் பாலா அண்ணன் அவர்கள் இங்கு வந்தால் அவர் கேட்பது வீமனைத்தான். அத்தனை பற்றும் பாச உணர்வும் வீமனிடத்தே அவருக்கிருந்தது. அந்த வீமன்தான் இன்று அநுராதபுர வான்படைத்தளத்தை அதிரவைத்துக் கொண்டிருந்தான். தங்கள் தீரம் மிகு செயல்களால் விடுதலைப் போருக்குப் பலம் சேர்த்த கரும்புலி வீரர்கள் சிலர் தங்கள் உடலோடு சுமந்து வந்த வெடிபொதியை வெடிக்க வைத்து தங்களை இந்தத் தேசத்திற்காக அர்ப்பணித்துக்கொண்டிருந்தனர். நெஞ்சிலே காயமடைந்த காவலன் அணித்தலைவன் இளங்கோவிடம் அனுமதி பெற்றபின் தன் மார்போடு பொருத்தப்பட்டிருந்த கந்தகப்பொதியை வெடிக்க வைத்து காற்றோடு கலந்து போனான்.

அநுராதபுர வான்தளத்தில் அந்த வீரர்கள் மூட்டிய தீ பிரகாசித்து எரிந்து கொண்டிருந்தது. களத்தில் நின்றபடி அணியை வழிநடத்திய இளங்கோ காயமடைந்தான். அவனால் நகரமுடியவில்லை தனது காயத்திற்கு கட்டுப்போட்டு விட்டு அவன் தெளிவாக கட்டளைகளை வழங்கிக்கொண்டிருந்தான். அந்தக் கரும்புலிகளுள் ஒரிருவரைத் தவிர மற்றைய எல்லோரும் எதிரியின் குண்டுமழையால் வீர வடுவேந்திய போதும் அவற்றிற்குக் கட்டுப் போட்டுவிட்டு தொடர்ந்தும் சண்டையிட்டனர். காயங்களின் வேதனை அவர்களை வாட்டவில்லை. சிங்களம் எங்கள் தேசம் மீது புரிந்த கொடுமைகளின் வடுக்கள்தான் அவர்களின் மனதை வாட்டிக்கொண்டிருந்தது. அதற்காகத்தான் இன்று எதிரியின் கோட்டைக்குள் முழக்கமிட்டுக் கொண்டிருக்கின்றார்கள்.

சிங்களப்படை மீண்டும் தங்கள் தளத்தை கைப்பற்ற முன்னேறுகின்றார்கள். இளங்கோ கட்டளை மையத்துடன் தொடர்பெடுக்கிறான். “என்னண்டா ட்ரக்கில வந்து இறங்கி அடிச்சுக்கொண்டு வாறாங்கள். நாங்கள் திருப்பித் தாக்கிறம்.”  “நீங்கள் உங்கட ஆக்களை வச்சு நல்லாக் குடுங்கோ. எங்கட விமானங்கள் உங்களுக்கு துணையா இப்ப தாக்குதல் நடாத்துவினம்.” இளங்கோ கட்டளை மையத்துடன் தொடர்பிலிருந்தான். திடீரென முகாமைச் சூழ இருந்த எதிரிகளின் ஆயுதங்கள் வான்நோக்கி குண்டுமழையை பொழிந்தன. உண்மையில் அப்போது வானத்தில் எமது விமானங்கள் தென்படவில்லை. எதிரியின் ராடார் திரையில் எமது விமானம் தென்படுவதாகத் தகவல் கிடைத்ததுமே பீதியால் கண்மண் தெரியாது சுட்டுக்கொண்டிருந்தார்கள். ஆனால் அவர்களின் இந்த இரைச்சல்களுக்கூடாகவே விடுதலைப் புலிகளின் திறன் வாய்ந்த வானோடிகள் தங்களுக்குத் தரப்பட்ட இலக்கின் மீது கனகச்சிதமாக குண்டுகளை வீசிவிட்டு மீண்டும் தளம் திரும்பிக்கொண்டிருந்தார்கள்.

அநுராதபுர வான்தளத்தில் தரையாலும், வானாலும் கரும்புலிகள் தொடுத்த தாக்குதலால் சிங்களச் சிப்பாய்களும் அவர்களது அதிகாரிகளும் கதிகலங்கி போயினர். முன்னேறி வந்த சிங்களப் படையினர் எமது வான்படையின் வரவைக் கேள்வியுற்றதுமே ஒடித் தப்பிக் கொண்டனர். இளங்கோ இந்த நிலைமையை விமானத்தளத்தின் மையத்திலிருந்தபடி கட்டளை பீடத்திற்கு அறிவித்தான்.

எதிரியின் இலக்குகளை தகர்த்துக் கொண்டிருந்த செந்தூரன் காயமடைந்தான். அவனால் இனிச் செயற்பட முடியாத அளவு பாரிய காயம். அவன் இன்று நிறையவே சாதித்துவிட்டான். அவன் மனதில் நிறைந்த திருப்தியிருந்தது. அவன் புகழ்மணியிடம் தனது உடலில் பொருத்தப்பட்ட வெடிகுண்டை இயக்கிவிடும்படி பணிக்கின்றான். அந்தக் கணத்தில் கரும்புலி வீரர்களின் மனத்தில் எழுந்த உணர்வை எப்படிச் சொல்வது? எத்தனை வருடங்களாக ஒன்றாக இருந்து ஒருவருக்கொருவர் துணையாக வாழ்ந்த வீரர்கள். இன்று பிரியப் போகின்றார்கள். ஆனாலும் சாதித்துவிட்டோம் என்ற பெருமிதத்தோடு அவனது ‘சார்ச்சை’ இழுத்துவிட்டான் புகழ்மணி. சில கணங்களில் செந்தூரன் இந்த தேசத்திற்காக அணுவணுவாக வெடித்து சிதறினான்.

இளங்கோ தங்களால் அழிக்கப்பட்ட விமானங்களின் தரவுகளை சொல்லிக் கொண்டிருந்தான். அவற்றில் ஒன்றினது இலக்கத்தைக்கூட தெளிவாக பார்த்து அறிவித்துக் கொண்டிருந்தான்.

“என்னண்டா வீமன்ணையாக்கள் ஒரு எம்.ஐ-24ஐ முற்றா எரிச்சிட்டினம். ஓண்டு சேதத்தோட நிக்குது. அது அடிக்க அடிக்க எரியுதில்லை. என்ர பக்கம் ரக்சி வேயில ஒரு கே-8 எரிஞ்சு முடிஞ்சுது. அதவிடவும் இன்னொண்டும் வெளியில எரிஞ்சிருக்கு. பெரிய கங்கருக்குள்ள 3யூ.ஏ.வி உம் ஒரு பெல்லும் எரியுது. அதைவிடவும் உள்ளுக்க விமானங்கள் எரியுது. ஆனால் நெருப்பு எரிஞ்சு புகையா கிடக்கிறதால எங்களால பார்க்க முடியேல. விளங்கிற்றுதா?”

“ஓமோம் விளங்கிற்று. நீங்கள் தொடர்பில நிண்டு நிலைமையை அறிவிச்சுக்கொண்டிருங்கோ.”

இளங்கோ சுற்றிவர எரிந்துகொண்டிருக்கும் விமானங்களுக்கு நடுவே காயம் அடைந்த படி சண்டையை நடாத்திக் கொண்டிருந்தான். இரவு வந்து இறங்கிய பீச் கிறாவ்ச் அந்தத் தளத்தில் இருந்த கோபுரத்தின் மறைவில் நின்றதை இப்போது தான் கண்டார்கள். உடனடியாகவே வீமன் தனது கிறனைட் லோஞ்சரால் அதன் மீது தாக்க அது பற்றி எரியத் தொடங்கியது. இப்போது கரும்புலிகளுக்கு இரட்டிப்பு மகிழ்ச்சி. பீச் கிறாவ்ற் விமானம் மிகவும் பெறுமதிவாய்ந்தது. அத்தோடு மற்றைய விமானங்களைவிடவும் இது முக்கியமாக அழிக்கப்பட வேண்டுமென ஏற்கனவே சொல்லப்பட்டுமிருந்தது.

இளங்கோ கட்டளை மையத்துடன் மீண்டும் தொடர்பெடுக்கின்றான். “என்னண்டா இப்ப ‘பீச் கிறாவ்ற்’ ஒண்டை அடிச்சு எரிச்சிட்டம். புதுசா மினுங்கிக் கொண்டு நிண்டது. வெடிச்சுவெடிச்சு எரியிற சத்தம் உங்களுக்கும் கேக்குமெண்டு நினைக்கிறன்.?” இளங்கோ ஆனந்த பூரிப்போடு பீச் கிறாவ்ற் வெடித்து எரியும் சத்தத்தை தொலைத் தொடர்புக் கருவியூடாகக் கேட்குமாறு கட்டளைப்பீடத்திற்கு தெரிவித்துக் கொண்டிருந்தான்.

சிங்களப் படையின் அந்தப் பெரும் விமானத்தளம் இப்போது கரும்புலி வீரர்களிடம் மண்டியிட்டுக் கொண்டது. இப்போது அங்கே கரும்புலிகள் நினைத்தது மட்டும்தான் நடைபெற்றுக் கொண்டிருக்கின்றது. தங்களது விமானங்களைப் காப்பாற்றும் நப்பாசை சிங்களத்திடம் இருந்து இன்னும் போகவில்லை. எரிந்து கொண்டிருக்கும் விமானங்களையாவது காப்பாற்றுவோம் என எண்ணி அவர்கள் தீயணைப்பு வாகனத்தோடு விமானத்தளத்துள் நுழைந்தார்கள். அப்போது புகழ்மணி தனது பி. கே ஆயுதத்தால் அவர்கள் மீது தொடர்ச்சியான தாக்குதலை தொடுக்க அவர்களும் ஓடித்தப்பிக் கொண்டனர். ஆனாலும் தொடர்ச்சியாக வான் படைத்தளத்தின் எல்லையில் நின்றவாறு கரும்புலிகள் மீது தாக்குதலைத் தொடுத்துக் கொண்டிருந்தனர்.

இப்போது அந்தத் தளத்தில் பி.கே ஆயுதத்தைவைத்து சுட்டுக்கொண்டிருந்த புரட்சி காயமடைய அவன் தனது சார்ச்சை இழுத்துவிடுமாறு தர்மினியிடம் வேண்டிக்கொண்டான். அந்தக் கரும்புலி வீராங்கனை அந்த வீரனுக்கு கடைசி விடை கொடுத்து அவனது சார்ச்சை இழுத்து விட்டாள். அந்த வீரனும் தனது தாய் தேசத்திற்காக தன்னையே அர்ப்பணித்துக் கொண்டான். அவனது பி.கே ஆயுதத்தை தர்மினி எடுத்து மதியிடம் கொடுத்தாள். மதிவதனன் இப்போது ஒரு கரும்புலி வீரனாயினும் அவனொரு கனரக ஆயுதப்பயிற்சி ஆசிரியர். எத்தகைய கனரக ஆயுதத்தையும் எடுத்தவுடன் கையாளும் திறன் வாய்ந்தவன். அவன் உருவாக்கிய போராளிகள் இப்போதும் களங்களில் கனரக ஆயுதங்களுடன் நிற்கிறார்கள். எந்த ஆயுதத்தையும் இலகுவாகக் கையாளும் அந்தக் கரும்புலி வீரன் வீரச்சாவடைந்த சகதோழனின் துப்பாக்கியை எடுத்து ரவைகளை பொழிந்து கொண்டிருந்தான்.

தர்மினி ஒரு துடிப்பான போராளி. அவளும் அந்தக் களத்தில் கண்ணில் காயமடைந்த போதும் தனது இயக்கத்தை அவள் நிறுத்திக் கொள்ளவில்லை. தனது காயமடைந்த கண்ணிற்கு கட்டுப் போட்டுவிட்டு அவள் சண்டையிட்டுக் கொண்டிருந்தாள். புலிமன்னனும் கடும் காயத்திற்குள்ளானான். அவனிற்கு இடுப்பிற்கு கீழ் இயலாமல் போனது. அவனால் நகர முடியாது போனாலும் பெரும் மனவுறுதியைக் கொண்ட அந்த வீரன் தனது பி.கே ஆயுதத்தால் தொடந்தும் சூடுகளை வழங்கிக் கொண்டிருந்தான்.

அநுராதபுர வான்படைதளம் எங்கும் பெரும் தீயின் வெளிச்சம். துப்பாக்கி வேட்டுக்களினதும் குண்டுகளினதும் காதை கிழிக்கும் வெடியோசைகள். இவற்றிற்கு நடுவே நின்ற படி கரும்புலிகள். தொடர்ந்தும் சண்டையிட்டார்கள். அந்த தளத்தை சூழ இருந்த சிங்கள விமானப்படையால் எதுவும் முடியாது போக தங்கள் ஆற்றாமையால் மன்னாரிலிருந்தும், வவுனியாவிலிருந்தம் விசேட படை அணிகளை அநுராதபுரத்திற்கு அழைத்தனர். இப்போது அந்தத் தளத்தில் சண்டை இன்னும் வலுவுற்றது. எஞ்சியிருந்த கரும்புலி வீரர்கள் மூர்க்கமாகச் சமரிட்டார்கள்.

இளங்கோவிற்கு மீண்டும் இருமுறை காயம் ஏற்படுகின்றது. அந்தக் காயத்தின் வலியையும் கடந்து அவன் நிதானமாக கட்டளை மையத்துடன் தொடர்பெடுக்கிறான். “எனக்கு திரும்பவும் ரெண்டிடத்தில காயம் வந்திட்டுது. நான் எனக்கு தந்த கடமையை சரியாச் செய்திருக்கிறன். அண்ணையிட்டச் சொல்லுங்கோ. நான் என்ர அணியோட சேர்ந்து சாதிச்சிட்டனெண்டு. நீங்கள் எல்லோரும் அண்ணையை கவனமா பார்த்துக் கொள்ளுங்கோ. அண்ணைதான் எங்களுக்கு முக்கியம். என்ர நண்பர்களிட்ட சொல்லுங்கோ நான் என்ர கடமையைச் சரியாக செய்திருக்கிறன் எண்டு. இனி நீங்கள் தான் அண்ணைக்கு நிறையச் செய்து குடுக்க வேணுமெண்டு சொல்லுங்கோ…”

இந்த வார்த்தைகளோடு இளங்கோவின் குரல் அடங்கிப்போகிறது. அதன் பின் அவன் குரலை கேட்க முடியவில்லை. சற்று முன்தான் வீமனும் அந்த அநுராதபுர தளத்துள் வெடித்து சிதறி வரலாறான செய்தியை இளங்கோ சொல்லியிருந்தான். இளங்கோ அந்த அணியை வைத்து நிறையவே சாதித்து விட்டான். தலைவர் நினைத்ததை விட அதிகமாய் அவன் சாதித்துவிட்டான். தனது மனதில் எத்தனை பெரும் சுமைகளை அந்த வீரன் இன்று வரை சுமந்திருக்கிறான். சமர்க்களங்களில் எத்தனை அர்ப்பணிப்புக்களை கண்டிருக்கிறான். அதன் பதிவுகள் அவனது நாட்குறிப்பில் இப்படியிருக்கின்றது…

“கடும் சமர் மத்தியிலேயே தலையில் காயம் பட்டு வார்த்தைகள் வெளிவர முடியாத நிலையிலேயே என் மடியில் தலைவைத்தபடியே என்னைக்கட்டிப்பிடித்து முத்தம் கொடுத்துவிட்டு என் கரம் இறுகப்பற்றியபடியே என் மடியினிலே உயிர்விட்ட உயிர்த்தோழன் மேஜர் மனோவை என் கண்ணால் பார்த்திருக்கிறேன்.”

“ஊடறுப்புச் சமருக்காக நெஞ்சுமுட்ட நீருக்குள்ளால் நகர்ந்து கொண்டிருந்த போது எதிரியின் சரமாரியான செல் மழையில் மார்பில் காயப்பட்ட பெண் போராளி குப்பி கடிக்க முற்பட்ட போது குப்பியை பறித்துவிட்டு ஒரு கிலோ மீற்றர் தூரம் நீருக்குள்ளால் தோளில் காவிச் சென்று கரை சேரும் போது என் தோளிலேயே உயிர் பிரிந்த பெண் போராளியைப் பார்த்து இருக்கின்றேன்.”

இது அவனது குறிப்பு பொத்தகம் சொன்ன அவனின் உணர்வுகள். இந்த உணர்வுகளைச் சுமந்து தானே இன்று அவன் சமரிட்டான். அவன் மட்டும் என்ன 21 கரும்புலி வீரர்களும் இப்படிப் பட்ட உணர்வுகளை சுமந்து தானே இன்று கரும்புலியாக உருவாகியிருந்தார்கள். அந்த உன்னத வீரர்களின் இலட்சிய தாகத்தின் முன்னாலும் அசையாத மனவுறுதியின் முன்னாலும் நெஞ்சை நிமிர்த்திய வீரத்தின் முன்னாலும் சிங்களக் கூலிப்படைகளால் எப்படி தாக்குப் பிடிக்க முடியும்? அந்த உன்னத வீரர்களை எதிர்கொள்ளும் துணிவு இவர்களுக்கு எங்கேயிருக்கின்றது?

எதிரிகள் கலங்கி நிற்க ஆச்சரியத்தோடு வியந்து நிற்க எஞ்சியிருந்த ஒவ்வொர கரும்புலி வீரனும் மூர்க்கமாக போராடினான். விடிகாலை 3.20 மணிக்கு தொடங்கிய சண்டை காலை 9.00 மணிவரையும் தொடர்ந்த போதும் சிங்களப் படையால் உள்நுழைய முடியவேயில்லை. கடைசியாக கவச வாகனங்களை கொண்டு வந்து பெரும் குண்டு மழை பொழிந்துதான் அவர்களால் தங்கள் வான் படை தளத்தினுள் நுழைய முடிந்தது. அப்போது தங்களுக்கு தரப்பட்ட பணியை கரும்புலி வீரர்கள் உச்சமாக நிறைவேற்றி முடித்து வீரச்சாவை அணைத்திருந்தார்கள்.

சிங்கள தேசம் தனது ஆற்றாமையின் வெளிப்பாடாய் தங்கள் கோபங்களை கரும்புலி வீரர்களின் வித்துடலில் தான் தீர்த்துக்கொண்டது. பாவம் சிங்களப் படைகள். சிங்கத்தின் வழிதோன்றல்களுக்கு நாகரீகம் பற்றி புரிந்திருக்க நியாயமில்லைதான்.

ஆனால் கரும்புலிகள் வென்று விட்டார்கள். தலைவர் சொல்லி விட்டது போல வெற்றி பெற்ற அவர்களின் உன்னத அர்ப்பணிப்பால் உலகமிப்போது அவர்களின் பெயரை உச்சரிக்கின்றது. சிறீலங்காவின் ஜனாதிபதியான மகிந்த ராஜபக்சவை நவீன துட்டகைமுனுவாகச் சித்தரித்தபடி ஆழிக்கூத்தாடிய சிங்களத்தின் மீது, நவீன எல்லாளனாக புகுந்து அவர்களின் துட்டகைமுனு கொட்டத்தை அடக்கி முறித்ததுதெறிந்திருக்கிறார்கள். அந்த வீரர்கள் தனியே அநுராதபுர வான்படைதளத்திற்கும் மட்டும் தீ மூட்டவில்லை. பெரும் விடுதலை தீயை பலநூறு போராளிகளின் இதயங்களில் மூட்யிருக்கிறார்கள். நிச்சயமாய் இனிவரும் களங்களில் அவர்கள் சிங்களத்தின் தலையில் பேரிடியாய் இறங்குவார்கள்.

நினைவுகளுடன்:- புரட்சிமாறன்.
விடுதலைப்புலிகள் (ஐப்பசி, கார்த்திகை 2007) இதழிலிருந்து தேசக்காற்று.

“புலிகளின் தாகம் தமிழீழத் தாயகம்”

எதிர்வரும் ஜனாதிபதித் தேர்தலில் வெற்றிக்கான வழிவகைகளை அறியாமல் ஆளுங்கட்சி அல்லாடிக் கொண்டிருப்பதாக சிங்கள இணையத்தளமொன்று செய்தி வெளியிட்டுள்ளது.

ஜனாதிபதித் தேர்தலுக்கான ஐக்கிய தேசியக் கட்சியின் பிரச்சார மற்றும் செயற்பாட்டு நடவடிக்கைகள் ஆளுங்கட்சியை விட முன்னதாகவே ஆரம்பிக்கப்பட்டு விட்டது.

ஜனாதிபதித் தேர்தல் தொடர்பான அறிவிப்பை வெளியிட்டு, எதிர்க்கட்சியை திணறடிக்க நினைத்த அரசாங்கம் தான் வெட்டிய குழிக்குள் வீழ்ந்து, வெளியேற வழியறியாது தவிக்கின்றது.

காட்டாற்று வெள்ளத்தில் அடிபட்டுச் செல்பவனுக்கு வைக்கோலும் பெரும் மீட்புக் கருவியாக தென்படுவதைப் போன்று, அரசாங்கத்துக்கும் சிறிய விடயங்கள் கூட பாரியளவினதாகவே தென்படுகின்றது.

அதேநேரம் மக்கள் மத்தியில் அரசாங்கத்துக்கு நல்ல பெயர் எடுப்பது மிகவும் கடினமாக விடயம் என்பது உளவுத்துறை அறிக்கைகள் மூலம் அரசுக்குத் தெரிய வந்துள்ளது.

இதிலிருந்து வெளியேறுவதற்கான வழியாக ஆளுங்கட்சிக்கு ஆதரவான ஊடகங்கள் மூலம் தினந்தோறும் போலியான செய்திகளை உருவாக்கி, எதிர்க்கட்சிக்கு நெருக்கடிகொடுக்க அரசாங்கம் முயற்சித்து வருகின்றது.

அதிலும் சிங்கள மக்களின் வாக்குகள் எதிர்க்கட்சிக்கு அளிக்கப்படுவதைத் தடுக்க புலிகள் அமைப்புடன் தொடர்புபடுத்தி செய்திகள் வெளியிடப்பட வேண்டும் என்து ஊடக நிறுவனங்களின் பிரதானிகளுக்கு அரசாங்கத்தால் வழங்கப்பட்டுள்ள அறிவுரையாகும்.

இதன் ஒரு கட்டமாகவே விடுதலைப் புலிகளுடன் தொடர்பு, தனிநாட்டுக் கோரிக்கையை அங்கீகரித்து விடுவார் என்றெல்லாம் ரணிலைப் பற்றி போலியான தகவல்கள் ஊடகங்களில் பரப்பப்படுகின்றன.

ஆனாலும் விடுதலைப் புலிகளுடனான யுத்தத்தின் போது கைப்பற்றப்பட்ட அப்பாவி மக்களின் பணத்தில் 2010ம்ஆண்டு ஜனாதிபதித் தேர்தலையும், கே.பி. மூலம் சுருட்டிய விடுதலைப் புலிகளின் பணத்தில் 2014ம் ஆண்டு ஜனாதிபதி தேர்தல் செலவையும் சமாளிக்கும் மஹிந்த தான் இரண்டு இனங்களுக்கும் துரோகம் செய்தவர் என்ற உண்மை சாமர்த்தியமாக மறைக்கப்பட்டு விடுகின்றது.

ஏனெனில் இந்த உண்மையை மறைப்பதற்கு துணை போகும் காரணத்தினாலேயே நாய்க்கு போடும் எலும்புத்துண்டு போன்று ஊடகங்களின் பிரதானிகளுக்கும் சிற்சில சலுகைகளை அரசாங்கம் வழங்கி வருகின்றது என்றும் சிங்கள இணையத்தளத்தின் செய்தியில் தொடர்ந்தும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

மஹிந்த ராஜபக் ஷ தனது தேர்தல் பிர­சா­ரத்தை வடக்­கி­லி­ருந்து ஆரம்­பித்­தி­ருக்­கிறார்.

கடந்த ஞாயிற்­றுக்­கி­ழமை அனு­ரா­த­புர ஸ்ரீமா­போ­தியில் வழி­பா­டு­களை முடித்துக் கொண்டு, அவர் வடக்­கிற்­கான பய­ணத்தை ஆரம்­பித்­தி­ருந்தார்.

கிளி­நொச்­சி­யிலும், யாழ்ப்­பா­ணத்­திலும் மூன்று நாட்­களைச் செல­விட்ட ஜனா­தி­பதி மஹிந்த ராஜபக்சவைச் சுற்றி தமி­ழர்கள் கூடு­கின்­றனர் என்று காண்­பிப்­ப­தற்­கா­கவே திட்­ட­மிட்டு நிகழ்வு ஒழுங்­குகள் செய்­யப்­பட்­டி­ருந்­தன.

20 ஆயிரம் பேருக்கு காணி உறு­திகள் வழங்­கப்­ப­ட­வுள்­ள­தா­கவும், புலி­களின் தமி­ழீழ வைப்­ப­கத்தில் அடகு வைக்­கப் பட்ட நகைகள் மீள­ளிக்­கப்­ப­ட­வுள்­ள­தா­கவும், குறைந்த விலையில் அரச ஊழி­யர்­க­ளுக்கு மோட்டார் சைக்­கிள்கள் வழங்­கப்­ப­ட­வுள்­ள­தா­கவும், ஆசி­ரியர் நிய­ம­னங்கள், தர­மு­யர்­வுகள் வழங்­கப்­படும் என்றும் கூறித் தான், ஜனா­தி­பதி மஹிந்த ராஜபக்சவின் நிகழ்­வு­க­ளுக்குப் பெரு­ம­ள­வா­னோரை அர­சாங்கம் இழுத்து வந்­தது.

வடக்கில் ஜனா­தி­பதி மஹிந்த ராஜபக்சவுக்குப் பேரா­த­ரவு உள்­ளது என்று காண்­பிப்­பதன் ஊடாக, தெற்­கி­லுள்ள சிங்­கள மக்கள் மத்­தியில் தளர்ந்து வரும் ஆத­ரவைச் சரிக்கட்டப் பார்க்­கி­றது அர­சாங்கம்.

அதா­வது, தமி­ழர்­களும் அர­சாங்­கத்தின் பக்­கமே நிற்கும் நிலையில், சிங்­கள வாக்­கா­ளர்­க­ளினால் ஆட்­சி­மாற்­றத்தை ஏற்­ப­டுத்த முடி­யாது என்ற செய்­தியை தெற்­கிலுள்ள மக்­க­ளுக்கு எடுத்துக் காட்டும் முயற்­சியே இது.

இந்­திய உத­வி­யுடன் அமைக்­கப்­பட்ட பாதையில் யாழ்­தேவி ரயில் பய­ணத்தின் மீள்­ஆ­ரம்பம், அக்­க­ரா­யனில் அமெ­ரிக்கா கட்டிக் கொடுத்த மருத்­து­வ­ம­னையின் திறப்பு என்று பல்­வேறு வெளி­நாட்டு உதவித் திட்­டங்­க­ளுக்கும், உரிமை கோரிக்­கொள்ளும் வாய்ப்பும், ஜனா­தி­பதி மஹிந்த ராஜபக்சவுக்கு வாய்த்துப் போனது.

வடக்கு மாகா­ண­சபைத் தேர்தல் பிர­சா­ரத்­துக்­காக, கடந்­தாண்டு செப்­டெம்பர் மாதம் கிளி­நொச்சி சென்­றி­ருந்த போது, கிளி­நொச்சி வரை­யான ரயில் சேவையை ஜனா­தி­பதி மஹிந்த ராஜபக்ச ஆரம்­பித்து வைத்­தி­ருந்தார்.

இப்­போது, இன்னும் ஒரிரு மாதங்களில், ஜனா­தி­பதித் தேர்தல் நடத்­தப்­ப­டலாம் என்று எதிர்­பார்க்­கப்­படும் சூழலில், யாழ்ப்­பாணம் வரை­யான ரயில் சேவையை ஆரம்­பித்து வைத்­தி­ருக்­கிறார் அவர்.

கிடைக்­கின்ற எல்லா சந்­தர்ப்­பங்­க­ளையும், தேர்தல் நலனை முன்­னி­றுத்­தியே ஜனா­தி­பதி மஹிந்த ராஜபக்ச பயன்­ப­டுத்திக் கொள்­கிறார்.

ஜனா­தி­பதி மஹிந்த ராஜபக்சசவின் வடக் கிற்­கான பய­ணத்­துக்கு முன்­பா­கவே, வெளி­நாட்டு கட­வுச்­சீட்டுக் கொண்­டி­ருந்­த­வர்கள் ஓமந்­தைக்கு அப்பால் பய­ணிக்கத் தடை­ வி­திக்­கப்­பட்­டி­ருந்த சம்­ப­வமும் இடம்­பெற்­றுள்­ளது.

ஜனா­தி­பதி மஹிந்­தவின் பய­ணத்­துக்கு இரண்டு நாட்கள் முன்­ன­தா­கவே இந்த தடை, நடை­மு­றைக்கு வந்துவிட்­டது.

ஓமந்­தையில் வைத்து, நூற்­றுக்­க­ணக்­கான வெளி­நாட்டுக் கட­வுச்­சீட்டு உரி­மை­யா­ளர்கள் திருப்பி அனுப்­பப்­பட்­டனர்.

இதனால், வெளி­நாட்டு சுற்­றுலாப் பய­ணி­களும், அவ­சர தேவை­க­ளுக்­கா­கவும், நிகழ்­வு­க­ளுக்­கா­கவும், உற­வி­னர்­களைப் பார்க்­கவும், வடக்கே செல்­ல­வி­ருந்த பெரு­ம­ளவு பய­ணிகள் நிர்க்­க­திக்கு ஆளாக நேரிட்டது.

எந்த முன்­ன­றி­வுப்­பு­மின்றி, இந்தக் கட்­டுப்­பாடு விதிக்­கப்­பட்­டது.

ஜனா­தி­பதி மஹிந்த ராஜபக்சவின் வடக்குப் பய­ணத்­துக்­கான பாது­காப்­பை­யொட்டி இந்தத் தடை விதிக்­கப்­ப­ட­வில்லை என்று இப்­போது இரா­ணுவ அதி­கா­ரிகள் கூறு­கின்­றனர்.

சில வெளி­நாட்டு கட­வுச்­சீட்டு உரி­மை­யா­ளர்­களால், தேசிய பாது­காப்­புக்கு பாதிப்பேற்­ப­டலாம் என்­பதைக் கருத்தில் கொண்டே, வெளி­நாட்­ட­வர்கள் முன் அனு­மதி பெற்றே வடக்­கிற்குச் செல்லாம் என்ற கட்­டுப்­பாடு விதிக்­கப்­பட்­டுள்­ள­தாக பிரி­கே­டியர் ருவன் வணி­க­சூ­ரிய தெரி­வித்­துள்ளார்.

போர் முடி­வுக்கு வந்து ஐந்து ஆண்­டு­க­ளுக்கும் மேலா­கி­விட்­டது.

வடக்­கி­லி­ருந்து பயங்­க­ர­வா­தத்தை முற் றா­கவே அழித்து விட்­ட­தா­கவும் அர­சாங்கம் சொல்­கி­றது.

ஆனாலும், நாட்டின் ஒரு பகு­திக்கு வெளி­நாட்­ட­வர்கள் பயணம் செய்­வ­தற்கு மட்டும் அர­சாங்கம் கட்­டுப்­பா­டு­களை விதிக்­கி­ற­தென்றால், ஒன்றில் அர­சாங்­கத்தின் கூற்றுத் தவ­றா­ன­தாக இருக்க வேண்டும்.
இல்­லையேல், உள்­நோக்­கத்­துடன் அர­சாங்கம் நடந்து கொள்­கி­றது என்று கரு­தப்­பட வேண்டும்.

ஜனா­தி­பதி மஹிந்த ராஜபக்ச நாட்டின் பிற­ப­கு­தி­க­ளுக்­கெல்லாம் பயணம் மேற்­கொள்ளும் போது, இது­போன்று வெளி­நாட்­ட­வர்கள் அந்தப் பிர­தே­சங்­க­ளுக்குச் செல்­வ­தற்குத் தடை விதிக்­கப்­ப­டு­வ­தில்லை.

அது­போல, வெளி­நாட்­ட­வர்கள் முன் அனு­மதி பெற்றே செல்ல வேண்டும் என்ற கட்­டுப்­பாடும் வேறெந்தப் பகு­திக்கும் கிடை­யாது.

அவ்­வா­றா­ன­தொரு நிலை இருக்­கு­மே­யானால், இலங்­கையின் சுற்­றுலாத் தொழில் கடந்த ஐந்து ஆண்­டு­க­ளாக ஏறு­முகம் கண்­டி­ருக்க முடி­யாது.

இதற்கு முன்னர் ஜனா­தி­பதி மஹிந்த ராஜபக்ச வடக்­கிற்குச் சென்­றி­ருந்த போது இத்­த­கைய தடைகள் ஏதும் வெளி­நாட்­ட­வர்­க­ளுக்கு விதிக்­கப்­ப­ட­வில்லை.

போர் முடி­வுக்கு வந்தபின்னர், வடக்­கிற்கு செல்­வ­தற்கு வெளி­நாட்­ட­வர்கள் முன் அனு­மதி பெறவேண்டும் என்ற கட்­டுப்­பாடு விதிக்­கப்­பட்­டி­ருந்­தது.

எனினும், 2011ஆம் ஆண்­டுடன் அந்தக் கட்­டுப்­பா­டுகள் நீக்­கப்­பட்டு விட்­டன.

திடீ­ரென இப்­போது இந்தத் தடை­வி­திக்­கப்­பட்­டுள்­ளது என்றால், அதற்கு நிச்­சயம் ஏதோ ஓர் உள்­ளார்ந்த காரணம் இருப்­ப­தா­கவே கருதத் தோன்­று­கி­றது.

குறிப்­பாக, ஜனா­தி­பதி மஹிந்த ராஜபக்ச வடக்­கிற்குப் பயணம் மேற்­கொள்ளும் சந்­தர்ப்­பத்தை வைத்தே இந்தக் கட்­டுப்­பாடு விதிக்­கப்­பட்­டுள்­ளது.

வெளி­நாட்டுக் கட­வுச்­சீட்டு உரி­மை­யா­ளர்கள் சிலரால், நாட்டின் பாது­காப்­புக்­கெவ்­வாறு அச்­சு­றுத்­தலை ஏற்­ப­டுத்த முடியும் என்ற அர­சாங்­கத்தின் கருத்து புதி­ரா­கவே உள்­ளது.

வெளி­நாட்டுக் கட­வுச்­சீட்­டு­க­ளுடன் வருட புலம்­பெயர் தமி­ழர்­களைக் கண்டு அர­சாங்கம் அஞ்­சு­கி­றதா?

அல்­லது அவர்­களைப் பழி­வாங்க வேண்டும் என்று இவ்­வாறு நடந்து கொள்­கி­றதா?

அல்­லது வேறேதும் கார­ணமா என்­பதே இப்­போ­தைய கேள்­வி­யாக உள்­ளது.

வெளி­நாட்டு கட­வுச்­சீட்டைக் கொண்­டி­ருப்போர் வடக்கின் பாது­காப்­புக்கு பாதிப்பை ஏற்­ப­டுத்தக் கூடுமென்ற அர­சாங்­கத்தின் கருத்து நியா­ய­மா­ன­தல்ல.

ஏனென்றால், அத்­த­கைய பாதிப்பை ஏற்­ப­டுத்த எவ­ரேனும் திட்­ட­மிட்­டி­ருந்தால், அதற்­காக அவர்கள் ஒரு­போதும் வடக்கைத் தெரிவு செய்­ய­மாட்­டார்கள்.

ஏனென்றால், வடக்கு இன்­னமும் முழு­மை­யான இரா­ணுவ முற்­று­கைக்குள் இருக்­கின்ற பிர­தேசம்.

எந்த நேர­மும், எல்­லா­வற்­றையும் கண்­கா­ணிக்கும் வகையில், யாருக்கும் எண்­ணிக்கை தெரி­யா­த­ள­வுக்கு பெருந்­தொ­கை­யான புல­னாய்­வா­ளர்கள் கண்­கா­ணிப்பில் ஈடு­ப­டுத்­தப்­பட்­டுள்­ளனர்.

எனவே, தேசிய பாது­காப்­புக்கோ, ஜனா­தி­ப­தியின் பாது­காப்­புக்கோ அச்­சு­றுத்­தலை ஏற்­ப­டுத்த எத்­த­னிக்கும் எவ­ருமே, அதற்­கான கள­மாக வடக்கைப் பயன்­ப­டுத்த விரும்­ப­மாட்­டார்கள்.

இது அர­சாங்­கத்­துக்கும் அர­ச­ப­டை­களின் தலை­மைக்கும் நன்­றா­கவே தெரியும்.

எனவே, பாது­காப்பை முன்­னி­றுத்தி, இந்தக் கட்­டுப்­பாடு விதிக்­கப்­பட்­ட­தாகக் கூறப்­பட்ட நியாயம் வலு­வா­ன­தாகத் தெரி­ய­வில்லை.

அர­சியல் கார­ணங்­க­ளுக்­கா­கவே இந்தத் தடை விதிக்­கப்­பட்­டி­ருக்க வேண்டும் என்று கருத இட­முண்டு.

வடக்கில் ஜனா­தி­பதி மஹிந்த ராஜபக்ச பங்­கேற்கும் நிகழ்­வுகள் பற்­றிய ஒரு­பக்கச் செய்­தி­களை வெளி­வரச் செய்­வது அரசின் நோக்­க­மாக இருந்­தி­ருக்­கலாம்.

தனியே அபி­வி­ருத்தி, அர­சியல் நிகழ்ச்சி நிரலை முன்­னி­லைப்­ப­டுத்­து­வதே அரசின் திட்டம்.

அதற்கு. வெளி­நாட்டு கட­வுச்­சீட்டு உரி­மை­யா­ளர்கள் வடக்கே தங்கு தடை­யின்றிச் செல்­வது இடை­யூறை ஏற்­ப­டுத்­தலாம்.

வெளி­நாட்டு கட­வுச்­சீட்டுக் கொண்­டுள்ள ஊட­க­வி­ய­லா­ளர்கள், வடக்கே செல்­லும்­போது, ஒவ்­வொரு சம்­ப­வத்­தி­னது பின்­ன­ணியை ஆராய்ந்து விடக்­கூடும்.

அதைத் தவிர்க்க இந்தத் தடை­வி­திக்­கப்­பட்­டி­ருக்­கலாம்.

எனினும், இந்தத் தடைக்கு வெளியே கூறப்­ப­டாத - யாராலும் அனுமானிக்க முடியாத காரணங்களும் இருக்கக்கூடும்.

இந்தத் தடையின் ஊடாக அரசாங்கம் எத்தகைய இலக்கை அடைய எத்தனித்திருந்தாலும், வடக்கு இலங்கை இன்னமும் தனியானதொரு பகுதியாகவே இருந்து வருகிறது என்பதை அரசாங்கமே உறுதிப்படுத்தியுள்ளது.

அதாவது, யாழ்தேவியின் மூலம் வடக்கும் தெற்கும் இணைக்கப்பட்டு விட்டதாக அரசாங்கம் பிரசாரம் செய்தாலும், வடக்கு இன்னமும் தனியொரு ஆட்சிப் பிரதேசமாகவே விளங்குகிறது. அங்கு எல்லாமே இராணுவம்தான் என்ற உண்மையை இந்தத் தடை மீண்டும் உணர்த்தியிருக்கிறது.

அபிவிருத்தியின் ஊடாக, வடக்கின் எல்லா அவலங்களையும், பிரச்சினைகளையும் மூடிமறைத்து விடலாம் என்று அரசாங்கம் கனவு கண்டாலும், தன்னையறியாமலேயே அது தன்னைக் காட்டிக் கொடுத்து விடுகிறது.

வெளிநாட்டவர்களுக்கு வடக்கே செல்ல விதிக்கப்பட்ட கட்டுப்பாடுகளின் மூலமும், அரசாங்கம் இதனைத்தான் சாதித்திருக்கிறது.

சத்­ரியன்

Followers

தொடர்புக்கு: vannionline@gmail.com